غزل شمارهٔ ۲۷۴۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساساتی عمیق از فریب و نارضایتی است. شاعر به دوست خود می‌گوید که هر بار او را فریب می‌دهد و از او می‌خواهد حقیقت را بگوید. او به وفا، محبت و دعا اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که به رغم تلاش برای درک و یافتن آرامش، همچنان در دردی عمیق و بی‌پناهی به سر می‌برد. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند او را آرام کند و او به جز دوستش که تنها امیدش است، چیزی نمی‌خواهد.
بازم صنما چه می‌فریبیبازم به دغا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: عزیزم، دوباره چه ترفندی میزنی؟ دوباره با نیرنگهایت چه بازیای در میآوری؟
هر لحظه بخوانیم که ای دوستای دوست مرا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: در هر لحظه به یاد میآورم که ای دوست، چرا مرا فریب میدهی؟
عمری تو و عمر را وفا نیستبازم به وفا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: زندگی تو و عمر کوتاه نمی‌تواند همیشه وفادار باشد، پس چرا دوباره خودت را فریب میزنی که وفا خواهد کرد؟
دل سیر نمی‌شود به جیحوناو را به سقا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: دل آدمی هرگز سیراب نمی‌شود، حتی اگر به جیحون زیبا نگهبانش قدم بزند. پس اصلاً چه فایدهای دارد که با وعدههای فریبنده او را فریب دهی؟
تاریک شده‌ست چشم بی‌توما را به عصا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: چشمهای ما در غیاب تو تاریک شدهاند، تو با چه ترفندی میخواهی ما را فریب دهی؟
ای دوست دعا وظیفه ماستما را به دعا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: ای دوست، دعا کردن برای ما یک وظیفه است. چرا ما را با دعاهای تو فریب میزنی؟
آن را که مثال امن دادیبا خوف و رجا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: کسی را که به او امنیت و آرامش دادهای، با ترس و امید چه افسانهای میسازی؟
گفتی به قضای حق رضا دهما را به قضا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: تو به من گفتی که به حکم خدا راضی باش، اما چرا به ما فریب میدهی در مورد قضا و قدر؟
چون نیست دواپذیر این دردما را به دوا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: درد ما به گونهای است که هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، پس چرا به ما وعدهی درمان میدهی؟
تنها خوردن چو پیشه کردیما را به صلا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: وقتی که خود را به تنهایی عادت کردی، چرا با حرفهای خوشایند ما را فریب میدهی؟
چون چنگ نشاط ما شکستیما را به سه تا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: وقتی تو شادی و آرامش ما را زائل کردی، چه فایدهای دارد که به ما وعدههای توخالی میدهی؟
ما را بی‌ما چو می‌نوازیما را با ما چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: وقتی که بدون حضور ما به ما توجه میکنی و ما را نوازش میکنی، دیگر چه لزومی دارد که با خود ما بازی کنی و فریبمان بدهی؟
ای بسته کمر به پیش تو جانما را به قبا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: ای که با زیباییهای خود دل ما را مشغول کردهای، چرا با لباس زیبایت ما را فریب میدهی؟
خاموش که غیر تو نخواهیمما را به عطا چه می‌فریبی
هوش مصنوعی: سکوت کن، چون فقط تو هستی که میخواهیم و دیگران نمیتوانند ما را فریب دهند.