غزل شمارهٔ ۲۸۶۰
هوش مصنوعی: شعر به زیبایی از معشوق و حالاتی شگفت‌انگیز در زندگی انسانی سخن می‌گوید. در آن به وجود درد و درمانی عجیب اشاره می‌شود که از قمر شعور سرچشمه می‌گیرد. همچنین، به قدرتی در پدیده‌های طبیعی اشاره شده که به انسان نور و دانایی می‌بخشد. شاعر با حیرت از حالاتی خاص یاد می‌کند که دل‌ها را به تکان می‌آورد و به دنیایی فراتر از واقعیت‌های معمولی هدایت می‌کند. در نهایت، اشاره به شمس تبریز و جست‌وجو برای رهایی از ترس و امیدهای بی‌پایه، نشان‌دهنده سیر و سلوکی عمیق در جست‌وجوی حقیقت و ذات وجود است.
هست در حلقه ما حلقه ربایی عجبیقمری باخبری درد دوایی عجبی
هوش مصنوعی: در جمع ما، یک حلقهای وجود دارد که بسیار جالب و دلرباست. گویی یک ماهی در آن است که از درد و رنجها باخبر است و در عین حال دارویی برای آنها فراهم می‌کند.
هست در صفه ما صف شکنی کز نظرشتابد از روزن دل نور ضیایی عجبی
هوش مصنوعی: در محفل ما، فردی وجود دارد که با شکستن صفوف، نوری درخشنده از دلش میتابد که بسیار شگفت‌انگیز است.
این چه جام است که از عین بقا سر برزدتا زند جان منش طال بقایی عجبی
هوش مصنوعی: این چه جامی است که از چشمه جاودانگی سر برآورده است، تا جان من را به سوی بقا و زندگی ابدی فراخواند و شگفتی بزرگی ایجاد کند.
هر کی از ظلمت غم بر دل او بند بودیابد از دولت او بندگشایی عجبی
هوش مصنوعی: هر کسی که دلش در تیرگی غم گرفتار است، به سبب نعمتهایش، آزاد شدن از بندها و رنجها را تجربه می‌کند.
این چه سحر است که خلق از نظرش محرومندیا چه ابر است بر آن ماه لقایی عجبی
هوش مصنوعی: این چه جاذبهای است که مردم از دیدن او محرومند؟ یا چه پردهای بر روی آن چهره زیبارو کشیده شده است که اینگونه شگفت‌انگیز است؟
از کجا تافت چنان ماه در این قالب تنتا ز جا رفت دل و رفت به جایی عجبی
هوش مصنوعی: از کجا این ماه زیبا در این بدن ظاهر شده که دل را به شگفتی واداشته و آن را از جا کنده است؟
چون دل از خانه وهم حدثان بیرون شدز یکی دانه در دید سرایی عجبی
هوش مصنوعی: وقتی دل از خیالات و تصورات دور شد، از یک دانه به یک بنای شگفت‌انگیز نگاه کرد.
می‌نمود از در و دیوار سرا در تابشهشت جنت ز یکی روح فزایی عجبی
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره شده که زیبایی و نورانیتی از هر طرف، به شکل تابش جنت، به وضوح دیده می‌شود. این تابش ناشی از وجودی روحبخش و شگفت‌انگیز است که همه جا را تحت تأثیر قرار میدهد.
شمس تبریز از این خوف و رجا بازرهانتا برآید ز عدم خوف و رجایی عجبی
هوش مصنوعی: شمس تبریز، از این ترس و امید رهایم کن تا از عدم، ترس و امیدی شگفت‌انگیز برآید.