غزل شمارهٔ ۲۸۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت لذت و شادی در زندگی اشاره دارد. شاعر به ما می‌گوید که باید از زندگی و خوشی‌هایش بهره‌مند شویم و بی‌خیال از مشکلات به خوش‌رویی و سرمستی ادامه دهیم. او اشاره می‌کند که اگر از خوشی‌ها غافل شویم، زندگی به بی‌رنگی می‌گراید. با نام بردن از شمس تبریز، شاعر به ما می‌آموزد که باید از تجربه‌های افرادی که در جستجوی خوشی و لذت در زندگی هستند، بیاموزیم. در مجموع، این شعر دعوت به زندگی شاد و سرشار از عیش و خوشی دارد.
هله آن به که خوری این می و از دست رویتا به هر جا که روی خوشدل و سرمست روی
هوش مصنوعی: بیا و این شراب را بنوش و از دست دیگری بگیر تا هر جا که میروی، شاد و سرخوش باشی.
چرخ گردان به تو گردد که تو آب اوییماه چرخی چه زیان دارد اگر پست روی
هوش مصنوعی: اگر چرخ دوران به من توجه کند، به خاطر اینکه تو منبع حیات او هستی، چه اشکالی دارد اگر من در مقام پایینتری قرار بگیرم.
ماهیی لیک چنان مست تو است آن دریاهمه دریا ز پی آید چو تو در شست روی
هوش مصنوعی: ماهیی وجود دارد که آنقدر در عشق تو غرق شده است که تمام دریا به دنبال او میآید، وقتی که تو با یک دست بر صورتش میکشی.
صدقات همه شاهان که سوی نیست رودرو سوی هست نهد چون تو سوی هست روی
هوش مصنوعی: همه صدقات و نیکوکاریهای شاهان به جایی نمیرسد، مگر اینکه تو با نیکی و خلوص نیت به سمت دیگران توجه کنی و محبت را به سوی آنها بگسیل کنی.
سابق تیزروانی تو در این راه درازوز ره رفق تو با این دو سه پابست روی
هوش مصنوعی: در این مسیر طولانی، تو با سرعت و هوش خود پیشرفتهای و در کنار آن، به خاطر راههای همدلانهات، به همراهی با این چند نفر محدود ادامه میدهی.
کسب عیش ابد آموز ز شمس تبریزتا در آن مجلس عیشی که جنان است روی
هوش مصنوعی: از شمس تبریز یاد بگیر که چگونه زندگی خوب و خوشی را به دست بیاوری، تا در آن مجلس خوشی که بهشت است، خوش بگذرانید.