غزل شمارهٔ ۲۹۰۹
هوش مصنوعی: این شعر به جشن و شادی امروز اشاره دارد. شاعر از فراوانی نعمت‌ها مثل نوشیدنی و عطر برای وصف حال خوش خود و دیگران صحبت می‌کند. او به زیبایی‌های طبیعت و وضعیت خوب دوستانش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که زندگی به قدری شیرین و خوش است که دل را شاد می‌کند. شاعر همچنین به عشق و هنر موسیقی اشاره می‌کند و می‌گوید که این حال خوش و زیبایی، بی‌پایان است و هر بار سخن جدیدی از آن برمی‌خیزد.
هست امروز آنچ می‌باید بلیهست نقل و باده بی‌حد بلی
هوش مصنوعی: امروز هر چیزی که باید باشد وجود دارد، بله، شراب و گفتگو به حدی فراوان است که هیچ اندازهای ندارد، بله.
هست ای ساقی خوب از بامدادکان شیرینی بنامیزد بلی
هوش مصنوعی: ای ساقی خوب، از صبح دانستهای که این شیرینی نامی دارد.
آفتاب امروز گشته‌ست از پگاهساقی صد زهره و فرقد بلی
هوش مصنوعی: خورشید امروز از صبح درخشان است و مانند هزاران ستاره زیبا میدرخشد.
شد عطارد مست و اشکسته قلملوح شست از هوز و ابجد بلی
هوش مصنوعی: عطارد به حالت سرمستی درآمد و قلمی که لوح را مینویسد، به طرز عجیبی شکسته شد و حروف ابجد تحت تأثیر قرار گرفتند.
مطرب ناهید بربط می‌نواختهر چه می‌گفت آن چنان آمد بلی
هوش مصنوعی: موسیقیدان ناهید با ساز خود نواخت و هر چیزی می‌گفت، به خوبی و به جا اجرا میکرد.
دفتر عشقش چو برخواند خردپرشکر گردد دل کاغذ بلی
هوش مصنوعی: وقتی دفتر عشقش را میخواند، دل پر از شکر و خوشحالی میشود؛ مانند کاغذی که به او بله می‌گوید.
گشت حاصل آرزوی دل نعمگشت هر سعدی کنون اسعد بلی
هوش مصنوعی: محصول آرزوهای دل به ثمر نشسته است و اکنون هر سعدی خوشبخت و موفق است.
چونک سلطان ملاحت داد دادداد بستانیم از هر دد بلی
هوش مصنوعی: چون نیکی و زیبایی از سوی خداوند صادر شده، ما باید این نعمت‌ها را از هر چیزی که نیاز ندارد بگیریم.
بس کنم کاین قصه‌ای بی‌منتهاستکز سخن دیگر سخن زاید بلی
هوش مصنوعی: این داستان پایانناپذیر است و هرچه بیشتر دربارهاش صحبت کنیم، صحبتهای جدیدی به میان میآید.