غزل شمارهٔ ۲۹۲۰
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ زیبایی و شادی بهار است. شاعر به بهار به عنوان یک موجود زیبا و شاداب اشاره می‌کند که زندگی و سرور را به همه می‌آورد. او به تأثیرات مثبت بهار بر رویا و احساسات مردم اشاره می‌کند و از قدرت و جلال آن می‌گوید. در واقع، بهار به عنوان منبع حیات و نشاط در نظر گرفته شده و شاعر از وجود آن ابراز شادی و خوشحالی می‌کند.
ای بهار سبز و تر شاد آمدیوی نگار سیمبر شاد آمدی
هوش مصنوعی: ای بهار خوشرنگ و شاداب، خوش آمدی! ای محبوبی با چهرهی زیبا و نقرهای، خوش آمدی!
درفکندی در سر و جان فتنه‌ایای حیات جان و سر شاد آمدی
هوش مصنوعی: تو با ورود خود به زندگیام، در دل و جانم غوغایی به پا کردی. ای حیات، خوش آمدی و جانم شاد شد.
درفکن اندر دماغ مرد و زنصد هزاران شور و شر شاد آمدی
هوش مصنوعی: در دل مردان و زنان، هزاران شور و شوق برپا کردی و شادی آوردی.
از بر سیمین تو کارم زر استای بلای سیم و زر شاد آمدی
هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی و دلربایی تو، به جای کارهای عادی و مادی، به کارهایی باارزش و گرانبها مشغول هستم. تو، ای زیبایی که هم چون نقره و طلا میدرخشی، به نزد من آمدهای و شادیام را افزون کردهای.
پای خود بر تارک خورشید نهای تو خورشید و قمر شاد آمدی
هوش مصنوعی: تو بر بالای خورشید ایستادهای و در اینجا تو همانند خورشید و ماه هستی که خوشحال و باطراوت به اینجا آمدهای.
لعل گوید از میان کان تو راسوی آن کوه و کمر شاد آمدی
هوش مصنوعی: گردنبند قرمز که نشان زیبایی و ارزش توست، از دل این معدن به تو می‌گوید که به سوی آن کوه و دمنوش شاداب و خوشمنظر آمدهای.
شمس تبریزی که عالم از رختهست مست و بی‌خبر شاد آمدی
هوش مصنوعی: شمس تبریزی که وجودش باعث سرمستی و شادی دیگران است، با حالتی شاد و غافل از عالم به میان آمده است.