غزل شمارهٔ ۳۰۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و حالاتی که عاشقان تجربه می‌کنند، می‌پردازد. شاعر به معشوق خود می‌گوید که آیا حتی می‌داند چرا در این وضعیت قرار گرفته و در کجا ایستاده است. او به زیبایی معشوق و تأثیر او بر خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق او باعث سرشار شدن دلش از احساسات می‌شود. همچنین، شاعر از سختی‌ها و خطرات عشق می‌گوید و از معشوقش می‌پرسد که چرا دردی که عشق به همراه دارد را تحمل کرده است. در نهایت، او بر نادر بودن روح و وجود عاشقی تأکید می‌کند و نسبت به هنر خاموشی و بیان عشق افسوس می‌خورد.
خیره چرا گشته‌ای خواجه مگر عاشقیکاسه بزن کوزه خور خواجه اگر عاشقی
هوش مصنوعی: چرا ای خواجه به این حالت افتادهای؟ آیا عاشق شدهای؟ اگر عاشق هستی، باید شجاعت به خرج بدهی و دل را به دست بیاوری.
کاش بدانستیی بر چه در استاده‌ایکاش بدانستیی بر چه قمر عاشقی
هوش مصنوعی: کاش میدانستی که بر چه نقطهای ایستادهای و از چه زیبایی و عاشقانهای صحبت می‌کنی.
چشمه آن آفتاب خواب نبیند فلکچشمت از او روشنست تیزنظر عاشقی
هوش مصنوعی: چشمهی آن خورشید هرگز خواب نمیبیند و آسمان چشمان تو را از روشنایی او پر کرده است، یعنی تو نگاهی تیزبین و عاشقانه داری.
شیر فلک زین خطر خون شده استش جگرراست بگویم مرنج سخته جگر عاشقی
هوش مصنوعی: خدای آسمان از این خطر و آشفتگی نگران و نادم شده است. راست بگویم، من از درد دل عاشقی به شدت آسیب دیدهام.
ای گل تر راست گو بر چه دریدی قباای مه لاغرشده بر چه سحر عاشقی
هوش مصنوعی: ای گل زیبا، راست بگو که چرا لباس زیبای خود را از تن درآوردی؟ ای ماهی که از عشق لاغر شدهای، به چه سحری دچار شدهای؟
ای دل دریاصفت موج تو ز اندیشه‌هاستهر دم کف می‌کنی بر چه گهر عاشقی
هوش مصنوعی: ای دل مانند دریا، هر لحظه از اندیشههایت به جوش میآیی و گوهری از عشق را به نمایش میگذاری.
آنک از او گشت دنگ غم نخورد از خدنگور تو سپر بفکنی سسته سپر عاشقی
هوش مصنوعی: شخصی که از عشق و محبوبش دلخور شده، به هیچ چیزی که او را آزار دهد توجه نمیکند. اگر تو هم از آن عشق دست بکشی، دل عاشق نیز آسیب خواهد دید.
جملهٔ اجزای خاک، هست چو ما عشقناکلیک تو ای روح ِپاکْ، نادره‌تر عاشقی
هوش مصنوعی: تمام اجزا و عناصر خاک، مانند ما دچار عشق و محبتاند، اما ای روح پاک، تو در میان عاشقان، بینظیرترینی.
ای خرد ار بحریی دم مزن و دم بخورچون هنرت خامشیست بر چه هنر عاشقی
هوش مصنوعی: ای عقل و خرد، اگر میخواهی در این دریا شنا کنی، دیگر سخن مگو و سکوت کن. چون هنر تو در سکوت است، به چه دلیل خود را در عشق نشان میدهی؟