غزل شمارهٔ ۳۰۷۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و شوق به معشوق و جستجوی زیبایی‌های الهی می‌پردازد. شاعر بارها به سوی معشوقی می‌رود که دسترسی به او بسیار دشوار و پیچیده است. او تأکید می‌کند که هیچ عقل و فهمی نمی‌تواند به عمق عشق او برسد. در این مسیر، شاعر بیان می‌کند که با وجود هزاران آرزو و تلاش، در نهایت به جایی نمی‌رسد و تنها حسرت بر دلش باقی می‌ماند. معشوق او، که در بالاترین مقام‌ها و زیبایی‌ها قرار دارد، همیشه در دسترس نیست و تلاش برای رسیدن به او به نوعی درک و فهمی عمیق‌تر از عشق را می‌طلبد. شاعر با ذکر تصاویری چون بلبل و چمن و عطر مشک به زیبایی عشق و وابستگی‌های آن اشاره می‌کند و در پایان می‌گوید که برای روایت این عشق عمیق، زبان از بیانش ناتوان است.
بیامدیم دگربار سوی مولاییکه تا به زانوی او نیست هیچ دریایی
هوش مصنوعی: ما دوباره به سوی مولایی آمدیم که در کنار او هیچ فاصله یا حائلی وجود ندارد.
هزار عقل ببندی به هم بدو نرسدکجا رسد به مه چرخ دست یا پایی
هوش مصنوعی: اگر هزاران عقل را کنار هم قرار دهی، نمیتوانند به او برسند، حالا چگونه میتوانند به ماه که در آسمان است، دست یا پا بزنند؟
فلک به طمع گلو را دراز کرد بدونیافت بوسه ولیکن چشید حلوایی
هوش مصنوعی: آسمان به امید گرفتن چیزی، به سوی او دست دراز کرد. او نتوانست بوسهای از او بگیرد، اما طعم چیزی شیرین را چشید.
هزار حلق و گلو شد دراز سوی لبشکه ریز بر سر ما نیز من و سلوایی
هوش مصنوعی: هزاران حلقه و گلو به سمت لب او دراز شدهاند، به طوری که هر یک از آنها به ما میرسد و نشانهای از تلاش و سختی است.
بیامدیم دگربار سوی معشوقیکه می‌رسید به گوش از هواش هیهایی
هوش مصنوعی: ما دوباره به سوی محبوبی آمدیم که صدای او از دور به گوش می‌رسید.
بیامدیم دگربار سوی آن حرمیکه فرق سجده کنش هست آسمان سایی
هوش مصنوعی: ما دوباره به آن حرم مقدس آمدیم که برآمدگی پیشانی به سجده در آن، همچون آسمانی است که بر سر ما سایه افکنده است.
بیامدیم دگربار سوی آن چمنیکه هست بلبل او را غلام عنقایی
هوش مصنوعی: ما دوباره به آن باغی رفتیم که بلبلش، غلام طاووس است.
بیامدیم بدو کو جدا نبود از ماکه مشک پر نشود بی‌وجود سقایی
هوش مصنوعی: به ما می‌گوید که ما با او آمدیم، زیرا او هرگز از ما جدا نیست. مانند اینکه مشک بدون وجود سقا پر نمیشود، ما نیز به او وابستهایم و نمیتوانیم بدون او زندگی کنیم.
همیشه مشک بچفسیده بر تن سقاکه نیست بی‌تو مرا دست و دانش و رایی
هوش مصنوعی: سقا همیشه بوی مشک به تن دارد و بدون تو، من نه توانایی و نه علم و فکری دارم.
بیامدیم دگربار سوی آن بزمیکه شد ز نقل خوشش کام نیشکرخایی
هوش مصنوعی: ما دوباره به آن مهمانی آمدیم که در آن با نقلهای شیرین، کامهای شیرین را تجربه کردیم.
بیامدیم دگربار سوی آن چرخیکه جان چو رعد زند در خمش علالایی
هوش مصنوعی: ما بار دیگر به آن دایره آمدیم که جان ما مانند رعد در سکوتش به صدا درمیآید.
بیامدیم دگربار سوی آن عشقیکه دیو گشت ز آسیب او پری زایی
هوش مصنوعی: ما دوباره به سوی همان عشقی آمدیم که به خاطر آسیبهایش دیوانهوار شده بود و سبب ساز تولد پریها شد.
خموش زیر زبان ختم کن تو باقی راکه هست بر تو موکل غیور لالایی
هوش مصنوعی: سکوت کن و آنچه را که در دل داری تمام کن، زیرا که کسی نگران تو هست و به آرامش تو اهمیت میدهد.
حدیث مفخر تبریز شمس دین کم گوکه نیست درخور آن گفت عقل گویایی
هوش مصنوعی: در مورد داستانها و ویژگیهای شمس تبریزی، خود را زیاد درگیر نکنید؛ زیرا آنقدر عمیق و ارزشمند است که حتی عقل و دانش هم نمی‌تواند به خوبی آن را بیان کند.