بخش ۳۲ - کشتن وزیر خویشتن را در خلوت
هوش مصنوعی: در این شعر، پس از گذشت سی روز از مرگ فردی بزرگ، مردم از مرگ او آگاه می‌شوند و بر سر قبرش جمع می‌شوند. در این تجمع، انسان‌ها از قومیت‌های مختلف عرب، ترک، رومی و کرد دیده می‌شوند که غم و اندوه خود را با خاک کردن بر سرشان ابراز می‌کنند. آنها با اشک و درد به یاد او هستند و به احترام او خون را از چشمانشان به زمین می‌ریزند، نشان‌دهندهٔ عشق و ارادت زیادی است که نسبت به او دارند.
بعد از آن چل روز دیگر در ببستخویش کشت و از وجود خود برست
هوش مصنوعی: پس از آن، چهل روز دیگر در خود را بست و از وجود خود رها شد.
چونک خلق از مرگ او آگاه شدبر سر گورش قیامتگاه شد
هوش مصنوعی: زمانی که مردم از مرگ او مطلع شدند، در محل دفن او بهنوعی دلهره و فاجعه دچار شدند.
خلق چندان جمع شد بر گور اومو کنان جامه‌دران در شور او
هوش مصنوعی: مردم به قدری برای گرامیداشت او گرد هم آمدهاند که مانند مو بر روی قبرش جمع شدهاند و در شوق او لباسهای خود را چاک کردهاند.
کان عدد را هم خدا داند شمرداز عرب وز ترک و از رومی و کرد
هوش مصنوعی: خداوند میداند که تعداد انسان‌ها از عرب، ترک، رومی و کرد چقدر است.
خاک او کردند بر سرهای خویشدرد او دیدند درمان جای خویش
هوش مصنوعی: آنها خاک حسرتی را که در دل داشتند، بر سر خود ریختند و درد او را که احساس کردند، به دنبال درمانش رفتند.
آن خلایق بر سر گورش مهیکرده خون را از دو چشم خود رهی
هوش مصنوعی: مردم در کنار گور او به خاطر غم و اندوهشان اشک می‌ریزند و خون دل میخورند.