بخش ۸۲ - بقیهٔ حکایت نابینا و مصحف
هوش مصنوعی: مرد مهمان در نیمه شب قرآنی را شنید و از خواب بیدار شد. او متوجه شد که شخصی نابینا با دقت قرآن میخواند و از او پرسید چگونه میتواند با چشمهای بسته سطور را بخواند. آن شخص توضیح داد که در جستجوی نور الهی است و از خدا خواسته که در زمان خواندن قرآن، بیناییاش را برگرداند. ندای الهی به او گفت که هر زمان که بخواهد قرآن بخواند، خدا بیناییاش را به او میدهد تا بتواند آیات را به وضوح ببیند. در نتیجه، او با ایمان و امید به خدا، از قدرت الهی برای بهرهبرداری از کلام شریعت بهرهمند شد و از زندگی خود راضی بود، حتی اگر به مشکلات بر بخورد. این داستان نشاندهنده امید و ایمان به خدا در برابر سختیها است.
مرد مهمان صبرکرد و ناگهانکشف گشتش حال مشکل در زمان
هوش مصنوعی: مرد مهمان زمانی را صبر کرد و ناگهان وضعیت دشواری که در آن بود، برایش روشن شد.
نیمشب آواز قرآن را شنیدجست از خواب آن عجایب را بدید
هوش مصنوعی: نیمه شب صدای قرآن را شنید و از خواب بیدار شد و شگفتیها را مشاهده کرد.
که ز مصحف کور میخواندی درستگشت بیصبر و ازو آن حال جست
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه تو از کتاب مقدس به صورت نادرست و بدون دقت خواندی، به نتیجهای نرسیدی و حال خوب خود را هم از دست Dدادی.
گفت آیا ای عجب با چشم کورچون همیخوانی همیبینی سطور
هوش مصنوعی: آیا تعجبآور نیست که تو با چشمان بسته، همچنان میخوانی و میبینی کلمات را؟
آنچ میخوانی بر آن افتادهایدست را بر حرف آن بنهادهای
هوش مصنوعی: آنچه را که میخوانی، خود به آن دچار شدهای و بر روی مفهوم آن تمرکز کردهای.
اصبعت در سیر پیدا میکندکه نظر بر حرف داری مستند
هوش مصنوعی: در این بیت به موضوعی اشاره شده که فردی در یک سفر یا جستجو به تجربیات و نظراتی میرسد که بر اساس آنها درک و فهمی از یک موضوع خاص پیدا میکند. به عبارتی دیگر، این سفر به فرد کمک میکند تا به نکات جدیدی درباره آنچه که به آن فکر میکند، دست یابد.
گفت ای گشته ز جهل تن جدااین عجب میداری از صنع خدا
هوش مصنوعی: شما که به خاطر نادانی، از بدن خود جدا شدهاید، چطور از آفرینش خداوند تعجب میکنید؟
من ز حق در خواستم کای مستعانبر قرائت من حریصم همچو جان
هوش مصنوعی: از خدا خواستهام که ای یاریکننده، به من توفیق بده که به خواندن و تلاوت کتاب تو شوق و علاقهمند باشم، مانند علاقهام به جان خود.
نیستم حافظ مرا نوری بدهدر دو دیده وقت خواندن بیگره
هوش مصنوعی: من حافظ نیستم، اما از تو میخواهم که نوری به من بدهی تا در دو چشمم بتوانم هنگام خواندن بدون مشکل نگاه کنم.
باز دِه دو دیدهام را آن زمانکه بگیرم مصحف و خوانم عیان
هوش مصنوعی: به من دوباره دو چشمانم را بده، زمانی که مصحف را بگیرم و به طور واضح بخوانم.
آمد از حضرت ندا کای مرد کارای بههر رنجی به ما اومیدوار
هوش مصنوعی: ندای پروردگار آمد که ای مرد، با وجود تمام سختیها و مشکلات، به ما امیدوار باش.
حُسن ظنست و امیدی خوش توراکه تورا گوید بههر دم برتر آ
هوش مصنوعی: تو با حسن نیت و امیدی دلنشین به پیش میروی، و هر لحظه با کلمات زیبا و دلانگیز به تو نوید میدهد که برتری و عالیرتبه بودنِ تو را میستاید.
هر زمان که قصد خواندن باشدتیا ز مصحفها قرائت بایدت
هوش مصنوعی: هر بار که بخواهی قرآن بخانی، باید از متنهای مختلف آن کمک بگیری.
من در آن دم وا دهم چشم توراتا فرو خوانی معظم جوهرا
هوش مصنوعی: در آن لحظه چشمم را به روی تو باز میکنم تا بتوانی با شکوه و عظمت، دلایل و جواهرات را بیان کنی.
همچنان کرد و هر آنگاهی که منوا گشایم مصحف اندر خواندن
هوش مصنوعی: او همچنان در حال انجام کاری است و هر زمان که من کتاب را باز کنم، در حال خواندن آن است.
آن خبیری که نشد غافل ز کارآن گرامی پادشاه و کردگار
هوش مصنوعی: آن فرد آگاه و دانا هرگز از کارهای آن پادشاه بزرگ و پروردگار غافل نیست.
باز بخشد بینشم آن شاه فرددر زمان همچون چراغ شبنورد
هوش مصنوعی: آن پادشاه بزرگ، که در دورهاش مانند چراغی در شب میدرخشد، دوباره بینش و درک مرا به من خواهد داد.
زین سبب نبود ولی را اعتراضهرچه بستاند فرستد اعتیاض
هوش مصنوعی: به این دلیل، اگر کسی به حق خود اعتراض کند، هرچه لازم باشد به او داده میشود تا جای آن را پر کند.
گر بسوزد باغت انگورت دهددر میان ماتمی سورت دهد
هوش مصنوعی: اگر باغ تو بسوزد، در عوض انگور میدهد و در دل این سوگواری رنگی به سورت (چهره) میبخشد.
آن شَلِ بیدست را دستی دهدکان غمها را دل مستی دهد
هوش مصنوعی: یک شخصی که دچار کمبود و ناتوانی است، به یاری و کمک میرسد و این یاری باعث میشود که غمهایش را فراموش کند و روحیهاش شادتر شود.
لا نسلم و اعتراض از ما برفتچون عوض میآید از مفقود زفت
هوش مصنوعی: ما تسلیم نمیشویم و اعتراضی نداریم، چون چیزی که از دست رفته است، به راحتی میتواند جایش را با چیزی دیگر پر کند.
چونک بی آتش مرا گرمی رسدراضیم گر آتشش ما را کُشد
هوش مصنوعی: اگر بدون آتش به من گرما برسد، راضی هستم، حتی اگر آتش او ما را نابود کند.
بی چراغی چون دهد او روشنیگر چراغت شد چه افغان میکنی
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است کسی که خود نور ندارد، به دیگری روشنی بدهد؟ اگر خودت نورانی هستی، پس چرا اینگونه ناله و فریاد میکنی؟