بخش ۱۳۷ - مکرر کردن قوم اعتراض ترجیه بر انبیا علیهم‌السلام
هوش مصنوعی: در این شعر، قوم به یکدیگر می‌گویند که اگر شما خوشبختی و سعادت خود را دارید، ما ناامیدی و ضدیت را تجربه می‌کنیم. آن‌ها از اندیشه‌های تلخ و غم‌انگیز شما رنج می‌برند و می‌گویند که جمعیت و اتحادشان به خاطر فال و سرنوشت بد شما از هم پاشیده است. آن‌ها که روزی به مانند طوطی شکرین بودند، اکنون به مرغی غمگین تبدیل شده‌اند و در هر کجا که نشانی از غم و ناکامی باشد، یادآور سرنوشت بد شماست. در واقع، آنان غم‌انگیزی شما را به مثالی از غم در جهان تشبیه می‌کنند.
قوم گفتند ار شما سعد خودیتنحس مایید و ضدیت و مرتدیت
هوش مصنوعی: مردم گفتند: اگر تو خوشبختی، پس ما بدبختی هستیم و نشانهای از عدم ایمان و مخالفت ما وجود دارد.
جان ما فارغ بد از اندیشه‌هادر غم افکندید ما را و عنا
هوش مصنوعی: روح ما از فکر و اندیشهها آزاد است، اما شما ما را در غم و مشکلات غرق کردهاید.
ذوق جمعیت که بود و اتفاقشد ز فال زشتتان صد افتراق
هوش مصنوعی: شوق و شادمانی جمعیت، به خاطر بدیهایی که از شما سر زده، به هم ریخته و باعث جدایی و دوری بسیاری شده است.
طوطی نقل شکر بودیم مامرغ مرگ‌اندیش گشتیم از شما
هوش مصنوعی: در ابتدا ما مانند طوطی بودیم که فقط چیزهای شیرین و زیبا را نقل میکردیم، اما به مرور زمان به فکر مرگ و اندیشه‌های جدیتر افتادیم.
هر کجا افسانهٔ غم‌گستریستهر کجا آوازهٔ مستنکریست
هوش مصنوعی: هر جا که داستانی از غم و اندوه وجود دارد و هر جا که صدای اعتراض و نارضایتی به گوش میرسد،
هر کجا اندر جهان فال بذستهر کجا مسخی نکالی ماخذست
هوش مصنوعی: هر کجا که در این دنیا از فال و طالع صحبت شود، هر جا که پا به عالم الهام یا تخیل بگذاری، منبع و سرچشمهی آن همان جاست.
در مثال قصه و فال شماستدر غم‌انگیزی شما را مشتهاست
هوش مصنوعی: شما در غم و اندوه خود مانند یک داستان و سرنوشت هستید که دیگران با آن آشنا هستند.