بخش ۱۵۷ - قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه السلام
هوش مصنوعی: این متن داستانی را نقل می‌کند که در آن گفتگو بین یک سگ و یک مرغ خانگی مطرح است. سگ به مرغ می‌گوید که نطق او به درستی نمی‌رسد و مرغ را به بی‌تحرکی متهم می‌کند. سپس موسی به آن‌ها توجه می‌کند و اشاره می‌کند که هر دو نطق‌شان برای او روشن خواهد شد.
بامدادان، در یک امتحان، موسی منتظر می‌ماند در حالی که خادمه سفره‌ای را آماده می‌کند. در این میان، خروسی نان را می‌دزدد و سگ به او اعتراض می‌کند که این عمل ظلم است. سگ می‌گوید که او می‌تواند غلات بخورد اما مرغ نمی‌تواند و از این که نان می‌شود به سگان ربوده می‌شود، ناراحت است. در کل، این گفتگو به تضاد بین نیازها و ناتوانی‌ها پرداخته و به ظلمی که به موجودات ضعیف‌تر می‌شود، اشاره دارد.
گفت باری نطق سگ کو بر درستنطق مرغ خانگی کاهل پرست
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که سخن گفتن سگ، حتی اگر درست باشد، به اندازه سخن مرغ خانگی که تنبلی می‌کند، اهمیت ندارد. در واقع، اگرچه ممکن است هر دو حیوان صداهایی داشته باشند، اما آنچه مهم است آن است که سخن هر یک به چه میزان باید جدی گرفته شود.
گفت موسی هین تو دانی رو رسیدنطق این هر دو شود بر تو پدید
هوش مصنوعی: موسی گفت: حالا تو مطمئن باش که با رسیدن این سخن، همه چیز برای تو روشن خواهد شد.
بامدادان از برای امتحانایستاد او منتظر بر آستان
هوش مصنوعی: صبح زود او بر در ایستاده بود و منتظر بود تا امتحان داده و نتیجهاش مشخص شود.
خادمه سفره بیفشاند و فتادپاره‌ای نان بیات آثار زاد
هوش مصنوعی: خدمتکار سفره را میآراید و تکهای نان کهنه به زمین میافتد و نشانهای از غذای گذشته را به نمایش میگذارد.
در ربود آن را خروسی چون گروگفت سگ کردی تو بر ما ظلم رو
هوش مصنوعی: در این بیت، یک خروس به نشانهی اعتراض به ظلمی که به او شده، از دیگران میخواهد که به او کمک کنند. او به سگ اشاره می‌کند که باعث ایجاد این ظلم شده و از دیگران میخواهد تا از این وضعیت نجاتش دهند. به نوعی، خروس احساس ناعادلانهای دارد و درصدد جلب حمایت دیگران است.
دانهٔ گندم توانی خورد و منعاجزم در دانه خوردن در وطن
هوش مصنوعی: من میتوانم یک دانه گندم بخورم، اما در وطن خودم نمیتوانم حتی دانهای بدست بیاورم یا بخورم.
گندم و جو را و باقی حبوبمی‌توانی خورد و من نه ای طروب
هوش مصنوعی: گندم و جو و سایر حبوبات قابل خوردن هستند، اما من نمیتوانم چیزی بخورم، ای طروب.
این لب نانی که قسم ماست نانمی‌ربایی این قدر را از سگان
هوش مصنوعی: این لب که قسم به آن داریم، نانی است که از سگان میدزدی و این کار تا چه حد نادرست است.