بخش ۱۶۴ - حکایت آن زنی کی فرزندش نمی‌زیست بنالید جواب آمد کی آن عوض ریاضت تست و به جای جهاد مجاهدانست ترا
هوش مصنوعی: داستان درباره زنی است که هر سال پسرزایی می‌کند، اما بچه‌هایش عمر زیادی ندارند و به سرعت می‌میرند. او از درد و مشکلش ناله می‌کند و از خدا کمک می‌طلبد. این زن بیست فرزند خود را در گور نهان می‌بیند و از این بابت دچار آتش دل شده است. یک شب به بهشتی زیبا می‌رسد و در آنجا خوشی و نعمت را می‌بیند. او در میان باغی پر از نعمت‌ها احساس شگفتی و آرامش می‌کند. او نام خود را بر روی قصر می‌بیند و متوجه می‌شود که این نعمت‌ها جزا و پاداش صبر و استقامت اوست.
خداوند به او می‌گوید که او باید خدمت شایسته‌ای انجام دهد تا از نعمت‌های بیشتر بهره‌مند شود. زن با از خودگذشتگی و عشق نسبت به فرزندانش، در می‌یابد که با وجود فقدان فرزندانش، آن‌ها در آستان خداوند وجود دارند و هیچ چیز از بین نمی‌رود. او متوجه می‌شود که باید به زندگی ادامه دهد و به امید زندگی بهتر و نعمت‌های الهی باشد. این داستان نشان‌دهنده صبر، ایمان و امید طبیعت انسانی در برابر مشکلات است.
آن زنی هر سال زاییدی پسربیش از شش مه نبودی عمرور
هوش مصنوعی: هر سال زنی بچهای میآورد، ولی هیچیک از آن‌ها بیشتر از شش ماه عمر نمیکردند.
یاسه مه یا چار مه گشتی تباهناله کرد آن زن که افغان ای اله
هوش مصنوعی: آن زن که در میان یاسها و چهرهها، به شدت ناله میکرد، به آسمان ندا میداد و امیدش را از دست داده بود.
نه مهم بارست و سه ماهم فرحنعمتم زوتر رو از قوس قزح
هوش مصنوعی: نه باران و نه تغییر فصل، خوشیها و نعمت‌های من سریعتر از رنگینکمان میآیند.
پیش مردان خدا کردی نفیرزین شکایت آن زن از درد نذیر
هوش مصنوعی: زنی از درد و رنج خود شکایت کرد و صدایش به گوش مردان خدا رسید.
بیست فرزند این‌چنین در گور رفتآتشی در جانشان افتاد تفت
هوش مصنوعی: بیست فرزند به شکلی دردناک جانشان را از دست دادند و آتش غم و اندوهی در دلهایشان شعلهور شد.
تا شبی بنمود او را جنتیباقیی سبزی خوشی بی ضنتی
هوش مصنوعی: شبی، به او باغی زیبا و همیشگی نشان داد که در آن سبزی و شادی بدون هیچ گونه ناراحتی و دغدغهای وجود دارد.
باغ گفتم نعمت بی‌کیف راکاصل نعمتهاست و مجمع باغها
هوش مصنوعی: در باغی که به آن اشاره شده، لذتهای بدون دردسر و بینقص وجود دارد که بالاترین نوع نعمتهاست و همه زیباییهای دیگر در کنار آن قرار دارند.
ورنه لا عین رات چه جای باغگفت نور غیب را یزدان چراغ
هوش مصنوعی: اگرچه چشمها چیزی از باغ و زیباییهای آن نمیبینند، اما نور پنهان و خداوندی مانند چراغی راه را روشن می‌کند.
مثل نبود آن مثال آن بودتا برد بوی آنک او حیران بود
هوش مصنوعی: مثل آن چیزی نبود که آن را مثال بزنند، اما بویی از آن به مشامش رسید و او در حیرت فرو رفت.
حاصل آن زن دید آن را مست شدزان تجلی آن ضعیف از دست شد
هوش مصنوعی: زنی که زیبایی او را میدید، آنچنان مجذوبش شد که از دنیای خود بیخبر گشت و کنترلش را از دست داد.
دید در قصری نبشته نام خویشآن خود دانستش آن محبوب‌کیش
هوش مصنوعی: در قصر، نام خود را دید و آن محبوب خود را شناخته دانست.
بعد از آن گفتند کین نعمت وراستکو بجان بازی به جز صادق نخاست
هوش مصنوعی: پس از آن گفتند که این نعمت و دارایی برای کسی است که تنها به جان خود بازی نکرده و جز به راستگویی نیندیشیده است.
خدمت بسیار می‌بایست کردمر ترا تا بر خوری زین چاشت‌خورد
هوش مصنوعی: بسیار باید تلاش کرد و خدمت کرد تا به آنچه میخواهی و از آن لذت میبرسی، دست یابی.
چون تو کاهل بودی اندر التجاآن مصیبتها عوض دادت خدا
هوش مصنوعی: وقتی که تو در درخواست کمک تنبلی کردی، خدا به خاطر همین مشکلاتی که به وجود آوردی، به تو پاداش داد.
گفت یا رب تا به صد سال و فزوناین چنینم ده بریز از من تو خون
هوش مصنوعی: ای خدا، تا صدسال و بیشتر، اگر اینگونه هستم، از من خونت را بریز.
اندر آن باغ او چو آمد پیش پیشدید در وی جمله فرزندان خویش
هوش مصنوعی: در آن باغ وقتی او جلوتر آمد، دید که همه فرزندانش در آنجا هستند.
گفت از من کم شد از تو گم نشدبی دو چشم غیب کس مردم نشد
هوش مصنوعی: می‌گوید: من از دست دادم و تو چیزی را از دست ندادهای. بدون دو چشم، هیچکس نیست که مردم را نبیند و درک کند.
تو نکردی فصد و از بینی دویدخون افزون تا ز تب جانت رهید
هوش مصنوعی: تو قصد آزار نکردی، اما خون از بینیات ریخت و این باعث شد که تب و بیماریات کاهش یابد.
مغز هر میوه بهست از پوستشپوست دان تن را و مغز آن دوستش
هوش مصنوعی: مغز هر میوه از پوستش بهتر است، و آنچه در تن وجود دارد، به روح یا معنای درونی آن نزدیکتر است. در واقع، باید به عمق و حقیقت وجود توجه کرد و از ظواهر و پوششها فراتر رفت.
مغز نغزی دارد آخر آدمییکدمی آن را طلب گر زان دمی
هوش مصنوعی: هر انسانی در نهایت ارزش و عمق خاصی دارد و باید هر لحظه از زمان را برای شناخت و درک آن مغتنم بشمارد.