بخش ۱۱ - قصهٔ آن دباغ کی در بازار عطاران از بوی عطر و مشک بیهوش و رنجور شد

در این قطعه، داستان مردی روایت می‌شود که هنگام عبور از بازار عطاران از شدت بوی عطر بیهوش شده و بر زمین می‌افتد. مردم برای درمان او تلاش می‌کنند، اما چون علت را نمی‌دانند، نمی‌توانند او را با گلاب و عطر به هوش بیاورند. سرانجام یکی از نزدیکانش که دباغی آشنا با حال اوست، سرگین سگ را به بینی‌اش نزدیک می‌کند و او به هوش می‌آید. دباغ توضیح می‌دهد که این مرد به بوی خوش عادت ندارد و بیهوشی‌اش از همین روست، و زمانی که علت بیماری روشن باشد، درمان نیز ساده خواهد بود. به طور کلی، این حکایت به نقد عادت‌های نادرست و پیامدهای زیان‌بار آن‌ها بر زندگی فردی و اجتماعی می‌پردازد و نشان می‌دهد که هیچ درمانی جز با شناخت درست علت کارساز نخواهد بود.