بخش ۳۳ - پیدا کردن سلیمان علیه‌السلام کی مرا خالصا لامر الله جهدست در ایمان تو یک ذره غرضی نیست مرا نه در نفس تو و حسن تو و نه در ملک تو خود بینی چون چشم جان باز شود به نورالله
هوش مصنوعی: این شعر دعوتی به ترک شهوت و تعلقات دنیایی است. گوینده خود را به عنوان رسولی معرفی می‌کند که از پیروی از شهوت و مادیات برحذر می‌دارد. او به نوید تبدیل انسان به مقام‌های والاتر اشاره می‌کند و به داستان پیامبران و بخصوص خلیل (حضرت ابراهیم) و احمد (حضرت محمد) اشاره می‌کند که با ورود به بتخانه‌ها، بت‌ها را نشانه می‌رفته‌اند.
شاعر بر این نکته تاکید دارد که این دنیا همچون بتخانه‌ای است که جمیع انسان‌ها در آن هستند، اما وجود شهوت در وجود بندگان پاک به عنوان وسیله‌ای برای آزاد کردن روح آنها مشاهده می‌شود. او با تشبیه قلب انسان به طلا و کافران به آهن می‌گوید کسانی که پاکند، به شکل معنوی از زروت یا همان طلا می‌درخشند.
در پایان، شاعر از نادانی کسانی که به ظاهر و مادیات می‌نگرند انتقاد می‌کند و بر این باور است که نور حقیقت و معنویت را نمی‌توان با شيء‌ای مادی پوشاند. او از مخاطبان می‌خواهد که به عمق معنویات توجه کنند و از دنیای زودگذر بگریزند.
هین بیا که من رسولم دعوتیچون اجل شهوت‌کشم نه شهوتی
هوش مصنوعی: بیایید که من پیامآورم، دعوتی دارم که مانند مرگ قوی و جدی است، اما من به دنبال هوسی نیستم.
ور بود شهوت امیر شهوتمنه اسیر شهوت روی بتم
هوش مصنوعی: اگر میل و خواستهای در من وجود دارد، آن خواسته به خاطر زیبایی محبوبم است و من به خاطر آن زیبایی اسیر تمایلاتم نیستم.
بت‌شکن بودست اصل اصل ماچون خلیل حق و جمله انبیا
هوش مصنوعی: ما خلیلگونه، بت‌شکن هستیم و این ویژگی بخشی از هویت ما است، همانطور که برای همه پیامبران این امر وجود داشته است.
گر در آییم ای رهی در بتکدهبت سجود آرد نه ما در معبده
هوش مصنوعی: اگر ما وارد معبد بت‌ها شویم، آن بت‌ها به ما سجده میکنند و نه ما به معبد.
احمد و بوجهل در بتخانه رفتزین شدن تا آن شدن فرقیست زفت
هوش مصنوعی: احمد و بوجهل به معبد بت‌ها رفتند و اختلاف زیادی بین آنها از نظر وضعیت و مقام وجود دارد.
این در آید سر نهند او را بتانآن در آید سر نهد چون امتان
هوش مصنوعی: وقتی کسی در میآید و سر خود را نشان میدهد، مورد توجه محبوبان قرار میگیرد، و وقتی دیگران هم به همین شکل وارد میشوند و خود را به نمایش میگذارند، همان اتفاق برای آنها نیز میافتد.
این جهان شهوتی بتخانه‌ایستانبیا و کافران را لانه‌ایست
هوش مصنوعی: این دنیا مملو از خواستهها و شهوتهاست و برای هر دو گروه مؤمنان و بیدینان، مکانی برای قرار گرفتن و زندگی کردن به شمار میرود.
لیک شهوت بندهٔ پاکان بودزر نسوزد زانک نقد کان بود
هوش مصنوعی: اما هوس و خواهش، خاص بندگان پاک است و همچون طلا نمیسوزد، چون حقیقت آن چیز دیگری است.
کافران قلب‌اند و پاکان هم‌چو زراندرین بوته درند این دو نفر
هوش مصنوعی: کافران مانند قلبهای سخت و خالی هستند، در حالی که افراد نیکو و پاک مثل طلا در درون یک کوره هستند که در آن آزمایش و تصفیه میشوند. این دو دسته کاملاً متفاوتاند.
قلب چون آمد سیه شد در زمانزر در آمد شد زری او عیان
هوش مصنوعی: قلب زمانی که در اندوه و تاریکی فرو میرود، در لحظهای که طلا و ثروت ظهور می‌کند، به روشنی و زیبایی تبدیل می‌شود.
دست و پا انداخت زر در بوته خوشدر رخ آتش همی خندد رگش
هوش مصنوعی: در یک بوتهی خوشبو، طلا به دست و پا افتاده و در برابر آتش، رگهایش تبسم میکنند.
جسم ما روپوش ما شد در جهانما چو دریا زیر این که در نهان
هوش مصنوعی: بدن ما به مانند پوششی است که در این دنیا داریم، همانطور که دریا زیر سطح خود، چیزهای پنهانی را دارد.
شاه دین را منگر ای نادان بطینکین نظر کردست ابلیس لعین
هوش مصنوعی: ای نادان، به دین شاه ننگر که این نگاه، نگاه ابلیس لعین است.
کی توان اندود این خورشید رابا کف گل تو بگو آخر مرا
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند نور این خورشید را با دستهای گلینش بپوشاند؟ تو بگو، چه جوابی برای من داری؟
گر بریزی خاک و صد خاکسترشبر سر نور او برآید بر سرش
هوش مصنوعی: اگر خاک و غبار زیادی بر سر کسی بپاشی، نور و وجههی او برتری خود را نشان میدهد و همچنان درخشان خواهد بود.
که کی باشد کو بپوشد روی آبطین کی باشد کو بپوشد آفتاب
هوش مصنوعی: کسی که بتواند روی آب را بپوشاند، چه کسی میتواند آفتاب را بپوشاند؟
خیز بلقیسا چو ادهم شاه‌واردود ازین ملک دو سه روزه بر آر
هوش مصنوعی: بلقیس، مانند کسی که به مقام و قدرتی دست یافته است، برخیز و برای ملک و مملکت خود، تنها برای چند روز، دود و آتش برپا کن.