تناجی
جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۴ - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس

قسم او خاکست گر دی گر بهارمیر کونی خاک چون نوشی چو مار
در میان چوب گوید کرم چوبمر کرا باشد چنین حلوای خوب
کرم سرگین در میان آن حدثدر جهان نقلی نداند جز خبث