بخش ۱۳۸ - پرسیدن پادشاه قاصدا ایاز را کی چندین غم و شادی با چارق و پوستین کی جمادست می‌گویی تا ایاز را در سخن آورد

هوش مصنوعی: این متن به بیان عشق و وابستگی عمیق انسان به معشوق می‌پردازد. شاعر در اینجا با استفاده از نمادها و استعاره‌ها، عشق را به مانند یک جادو توصیف کرده که از دل‌های مردم سر برمی‌آورد. او به ایاز می‌گوید که عشق او به معشوق، همانند افسانه‌های قدیمی و جنون‌آمیز است که شخص را به نحوی عوض می‌کند. در این عشق، حس و خیال بر ظاهر مقدم می‌شوند و نشان می‌دهد که عشق فراتر از اشکال ظاهری و مادی است. شاعر هم‌چنین به نقش خاک و گور اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی در مرگ نیز عشق نمی‌میرد و برعکس، سرنوشت انسان را شکل می‌دهد. او به عشق به عنوان نیرویی زنده و تاثیرگذار بر روح و جان انسان‌ها اشاره دارد که برای رفع گناهان و جبران گذشته لازم است. در نهایت، اشاره دارد که عشق واقعی، بی‌واسطه است و وقتی افراد از پرده‌های مادی عبور کنند، به حقیقت عشق دست پیدا می‌کنند.