بخش ۱۵۲ - باز جواب گفتن آن امیر ایشان را
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها درباره‌ی خوشی و شادابی صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که او نمی‌تواند فقط به خوشی‌های سطحی قانع باشد. او می‌خواهد مانند یاسمن، آزاد و بدون محدودیت در اوقات مختلف حرکت کند. شاعر می‌گوید که او از همه ترس‌ها و امیدها رها شده و مانند بید در باد، همیشه در حال تغییر و نوسان است. او به این نکته می‌پردازد که انبیا از خوشی‌های محدود و دنیوی فرار کرده‌اند و خوشی واقعی را در ارتباط با حق و حقیقت یافته‌اند. در پایان به این فکر می‌رسد که چگونه فردی می‌تواند در کنار دیگران از یک خوشی حقیقی بهره‌مند شود، نه خوشی‌های فانی و سطحی.
گفت نه نه من حریف آن میممن به ذوق این خوشی قانع نیم
هوش مصنوعی: او می‌گوید که من نمیتوانم با آن موجود جذاب رقابت کنم و از این شادی کوچک راضی هستم.
من چنان خواهم که هم‌چون یاسمینکژ همی‌گردم چنان گاهی چنین
هوش مصنوعی: من میخواهم مثل یاسمن، گاهی به این سو و آن سو بروم و دلتنگیها و نازکطبعیهای خود را نشان دهم.
وارهیده از همه خوف و امیدکژ همی‌گردم بهر سو هم‌چو بید
هوش مصنوعی: از همه ترس و امید رها شدم و مانند بیدی به هر سوی میچرخم.
هم‌چو شاخ بید گردان چپ و راستکه ز بادش گونه گونه رقصهاست
هوش مصنوعی: مانند شاخ بید که به چپ و راست میچرخد و در باد به شکلهای مختلفی میرقصد.
آنک خو کردست با شادی میاین خوشی را کی پسندد خواجه کی
هوش مصنوعی: این شعر به احساساتی اشاره دارد که در پی شادی و خوشحالی حاصل از میگساری و زندگی carefree به وجود میآید. گوینده به نوعی میپرسد که آیا کسی این خوشی را می‌تواند رد کند یا به آن اهمیت ندهد. در واقع، او به زیبایی و لذتهای زندگی اشاره دارد و می‌خواهد بداند کی می‌تواند از این خوشی دست بکشد یا آن را نپسندد.
انبیا زان زین خوشی بیرون شدندکه سرشته در خوشی حق بدند
هوش مصنوعی: پیامبران به خاطر اینکه در خوشی حقی را که در عالم خوشی وجود دارد، شناسایی و درک کردند، از آن خوشی بیرون رفتند.
زانک جانشان آن خوشی را دیده بوداین خوشیها پیششان بازی نمود
هوش مصنوعی: زیرا آنها جانشان طعم آن خوشی را چشیده بود، پس این خوشیها برایشان هم‌چون یک بازی نمایش داده میشد.
با بت زنده کسی چون گشت یارمرده را چون در کشد اندر کنار
هوش مصنوعی: اگر کسی با معشوق خود که نماد زیبایی است، زندگی کند، چه فرقی می‌کند که یار مرده را در کنارش داشته باشد؟