بخش ۵۸ - بیان آنک بی‌کاران و افسانه‌جویان مثل آن ترک‌اند و عالم غرار غدار هم‌چو آن درزی و شهوات و زبان مضاحک گفتن این دنیاست و عمر هم‌چون آن اطلس پیش این درزی جهت قبای بقا و لباس تقوی ساختن
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات به مسائل مرتبط با عمر و کامیابی می‌پردازد. او به انتقاد از زمان و تقدیر می‌پردازد که چگونه می‌تواند به غرور انسان آسیب بزند. شاعر به رنج‌هایی که از خاموشی و مشکلات زندگی ناشی می‌شود، اشاره می‌کند و به لزوم توجه به عشق و احساسات واقعی تأکید می‌کند. در نهایت، او به مخاطب می‌گوید که نباید به ظواهر فریفته شود و باید دید عمیقی به عشق و روابط انسانی داشته باشد.
اطلس عمرت به مقراض شهوربرد پاره‌پاره خیاط غرور
هوش مصنوعی: عمر تو مانند پارچهای است که هر ماه آن را تکهتکه می‌کند و خیاطی مغرور به سراغ آن میآید.
تو تمنا می‌بری که اختر مداملاغ کردی سعد بودی بر دوام
هوش مصنوعی: تو آرزو میکنی که ستارهای همیشه نحیف و لاغر باشی، در حالی که خوشبختی و سعادت باید همیشگی باشد.
سخت می‌تولی ز تربیعات اووز دلال و کینه و آفات او
هوش مصنوعی: تو از تربیتهای او بسیار تحت فشار و سختی هستی و از دسیسهها، کینهها و آسیبهای او نیز رنج می‌بری.
سخت می‌رنجی ز خاموشی اووز نحوس و قبض و کین‌کوشی او
هوش مصنوعی: تو از سکوت و رفتار من ناراحت میشوی و به خاطر بدیها و کینهتوزیهای من رنج میکشی.
که چرا زهرهٔ طرب در رقص نیستبر سعود و رقص سعد او مه‌ایست
هوش مصنوعی: چرا زهرهٔ شوق و شادی در رقص نیست، در حالی که بر فراز آسمان، ماه با درخشش خود در حال رقص و شادی است؟
اخترت گوید که گر افزون کنملاغ را پس کلیت مغبون کنم
هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که اگر من بخواهم به میزان لاغر را افزایش دهم، در واقع همه چیز را زیر نظر گرفته و به ضرر کلی به نظر خواهم رسید. به عبارت دیگر، انتخابها و تغییرات من می‌تواند تاثیری منفی بر کل وضعیت داشته باشد.
تو مبین قلابی این اخترانعشق خود بر قلب‌زن بین ای مهان
هوش مصنوعی: تو نباید مانند کسانی باشی که دلهایشان به عشق وابسته است و فقط به ظاهر این عشقها نگاه میکنند؛ ای مهمانان عشق.