رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تجربههای خود اشاره میکند و میگوید که در گذشته، دوستان و یاران خود را آزموده و از جفای آنان آگاه شده است. او به دیگران هشدار میدهد که به وفای کسی امید نبندند، زیرا خودش این مساله را مشاهده و احساس کرده است.
یاران کهن، که بنده بودم همه رادر بند جفای خود شنودم همه را
هوش مصنوعی: دوستان قدیمی که من نیز یکی از آنها بودم، همه را در غم و سختیهایی که بر سرشان آمده بود، شنیدم و احساس کردم.
زنهار! از کس وفا مجویید که مندیدم همه را و آزمودم همه را
هوش مصنوعی: مراقب باشید! از کسی انتظار وفاداری نداشته باشید، زیرا من همه را دیدهام و امتحان کردهام.