رباعی شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اندوه انسان در مواجهه با مشکلات و سختی‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از دل تنگی و ناامیدی می‌خواهد که از این حالت خارج شود، زیرا روزگار همواره چنین بوده و ادامه خواهد داشت. او به خوشی و سازگاری با شرایط زندگی دعوت می‌کند، چرا که تغییر از این وضعیت دشوار ممکن نیست.
تا کی دلت از چرخ حزین خواهد بود؟با محنت و درد هم‌نشین خواهد بود
هوش مصنوعی: تا کی قلبت باید غمگین باشد؟ این حال و روزت با رنج و ناراحتی همراه خواهد بود.
خوش باش که روزگار پیش از من و توتا بود چنان بود و چنین خواهد بود
هوش مصنوعی: خوش بگذران و شاد باش، زیرا زندگی قبل از ما اینگونه بوده و پس از ما نیز به همین شکل ادامه خواهد داشت.