شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: شعر درباره عشق و زیبایی است. شاعر به توصیف حس شگرفی می‌پردازد که از دیدن محبوبش به او دست می‌دهد. گل در اثر عشق شكوفا می‌شود و عرق می‌کند. او از محبوبش می‌خواهد که چشمش را از خواب نبیند تا لذت آن لحظه حفظ شود. شاعر به زیبایی‌های طبیعت اشاره کرده و از عشق و جذابیت محبوب سخن می‌گوید. همچنین، او از情感 عمیق خود نگران است و از محبوبش می‌خواهد تا او را دریابد. فصلی زیبا در کنار محبوب، با تصویرسازی ماه در شبهای روشن، لحظات عاشقانه را نمایان می‌سازد.
گل رویت عرق کرد از می نابز شبنم تازه شد گل برگ سیراب
هوش مصنوعی: گل زیبای تو از شراب ناب عرق کرده و به واسطه شبنم تازه، گلبرگش سیراب شده است.
بناز آن چشم را از خواب مگشایهمان بهتر که باشد فتنه در خواب
هوش مصنوعی: به آن چشم زیبا نناز و آن را از خواب بیدار نکن، که بهتر است فتنه و وسوسه در خواب باقی بماند.
تعالی الله! چه حسنست اینکه هر روزدهد سر پنجه خورشید را تاب؟
هوش مصنوعی: خداوند بزرگ! چه زیبایی در این است که هر روز، نور خورشید بر دستان ما درخشش داشته باشد؟
ز پا افتادم، آخر دست من گیرهمین گویم: مرا دریاب، دریاب
هوش مصنوعی: به خاطر مشکلاتی که برایم پیش آمده، دیگر توان ایستادن ندارم. تنها چیزی که از تو میخواهم این است که مرا نجات بدهی و به کمکم بیایی.
چو در سر میل ابروی تو دارمسر ما کی فرودآید بمحراب؟
هوش مصنوعی: وقتی که در دل من آرزوی دیدن ابروی تو وجود دارد، سرم هیچگاه به تسلیم در مقابل محراب نخواهد رسید.
بهاران از در می خانه مگذرعجب فصلیست، جهد کرده دریاب
هوش مصنوعی: بهار وقتی که از در میخانه عبور می‌کند، حال و هوایی شگفتانگیز را به ارمغان میآورد. تلاشت را بکن تا این لحظهی زیبا را قدر بدانی و درکش کنی.
هلالی، می بروی ماهرویانخوش آید، خاصه در شبهای مهتاب
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده است که وقتی تو نوشیدنی مینوشی و میرقصی، زیبایی‌های ماه، به ویژه در شبهای روشن و ماهتاب، برای تو بسیار جذاب و خوشایند می‌شود.