شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی معشوق و شادی روز عید است. شاعر این روز را با روی معشوقش مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که دیدن چهره او برای دل‌های مردم خوشحال‌کننده است. او به عشق و شوق خود اشاره می‌کند و می‌نویسد که همه از زیبایی‌ها و خوبی‌ها به سوی او میل دارند. در نهایت، شاعر خود را مانند یک مسکین معرفی می‌کند که به عشق معشوقش، روز عید را جشن می‌گیرد و از او می‌خواهد که او را شاد کند.
ماه من، عیدست و شهری را نظر بر روی تستروی تو چون ماه عید و ماه نو ابروی تست
هوش مصنوعی: عزیز من، تو مانند عید و جشن، نورانی و دلفریب هستی. وقتی به چهرهات نگاه میکنم، مانند ماه در آغازش و ابروهای قشنگت، احساس شادی و زیبایی میکنم.
روشن آن چشمی که ماه عید بر روی تو دیدشادی آن کس که روز عید در پهلوی تست
هوش مصنوعی: آن چشمی که در روز عید تو را دید، روشن و پرنور است و شادی آن کس که در روز عید در کنار تو قرار دارد، بسیار زیاد است.
می رود هر کس بطوف عید گاه از کوی تومن ز کویت چون روم؟ چون عید گاهم کوی تست
هوش مصنوعی: هر کسی به جشن عید میرود، اما من نمیدانم چگونه از کوی تو دور شوم، زیرا برای من هم، عید تنها در کوی توست.
در صباح عید، اگر مشغول تکبیرند خلقبر زبانم از سحر تا شام گفت و گوی تست
هوش مصنوعی: در صبح عید، اگر مردم در حال تکبیر گفتن هستند، من هم از dawn تا dusk فقط در مورد تو صحبت میکنم.
گر بیندازی خدنگی از کمان ابرویتبر دل و بر سینه من منت ابروی تست
هوش مصنوعی: اگر تیر عشق را از کمان ابرویت به دل و سینهام بیندازی، این نشان از لطف و رحمت ابرویت است.
روز عید و مایل خوبان ز هر سو عالمیمیل من از جمله خوبان عالم سوی تست
هوش مصنوعی: در روز عید، هر جایی از زیباترینها پر است و احساس من هم همچون آنها به سوی تو میکشد.
هر کسی هندوی خود را شاد سازد روز عیدشاد کن مسکین هلالی را، که او هندوی تست
هوش مصنوعی: هر کس باید تلاش کند تا شادی خود را در روز عید با دیگری تقسیم کند و به مستمندان کمک کند، چرا که آنها نیز مانند خودت نیاز به خوشحالی دارند و ممکن است به نوعی بخشی از زندگی تو باشند.