شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر از شور و شوقی که در دل دارد می‌گوید و ابراز می‌کند که حاضر است فدای موهای معشوق شود. او به زیبایی و دل‌فریبی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر عشق او از غم‌های دنیا آزاد شده است. در ادامه، شاعر از آرزوی خود برای نزدیک شدن به معشوق و سجده کردن بر او سخن می‌گوید و در نهایت از ترس آسیب رسیدن به معشوق خبر می‌دهد. به‌طور کلی، این شعر عواطف عاشقانه و احترام عمیق نسبت به محبوب را به تصویر می‌کشد.
چه غم گر در سرم شوریست از سودای گیسویت؟سر صد همچو من بادا فدای هر سر مویت
هوش مصنوعی: چه غم از اینکه در دل من آشفتگیای از عشق به موهای تو وجود دارد؟ هزاران نفر مانند من آمادهاند که جانشان را فدای هر تار موی تو کنند.
تن چون موی را خواهم به گیسوی تو پیوستنبدین تقریب خود را خواهم افکندن به پهلویت
هوش مصنوعی: تنم را مانند مویی می‌خواهم که به گیسوی تو پیوند بزند، به این ترتیب خود را به کنارت خواهم انداخت.
به روی خوبت از روزی که خط بندگی دادمز غم‌های جهان آزادم، ای من بنده‌ی رویت
هوش مصنوعی: زمانی که به تو عشق ورزیدم و خود را به خدمتت درآوردم، از تمام ناراحتیهای دنیا رهایی یافتم، ای محبوب من.
به دور لاله و گل چون به گلگشت چمن رفتیخجل شد آن یک از رنگ تو و آن دیگر از بویت
هوش مصنوعی: وقتی که تو به دور لاله و گل قدم زدی و چمن را پر کردی، لاله به خاطر زیباییات شرمنده شد و گل به خاطر عطر تو.
از آن رو بر سر کویت قدم کردم ز فرق سرکه می‌خواهم نگردد پایمال من سر کویت
هوش مصنوعی: به خاطر تو و عشق به تو، با تمام وجود به درگاهت آمدم و از بالای سرم تا پایم را در کوی تو گذاشتم، زیرا نمیخواهم لحظهای زیر پا بروم و نادیده گرفته شوم.
خدا را چون به پایت سر نهم، رخ بر متاب از منکه میل سجده دارم پیش محراب دو ابرویت
هوش مصنوعی: ای خدا! وقتی که به درگاه تو سر میسایم، لطفاً چهرهات را از من بر مگردان، چون من اشتیاق دارم که در برابر زیبایی دو ابرویت سجده کنم.
نترسم گر به خون‌ریز هلالی تیغ برداریولی ترسم که آزاری رسد بر دست و بازویت
هوش مصنوعی: من از اینکه تیغ هلالی تو به خونم بیفتد نمیترسم، اما نگرانم که به دستها و بازوانت آسیبی برسد.