شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: این شعر در مورد عشق و تاثیر عمیق آن بر زندگی و احساسات شاعر است. شاعر از زیبایی معشوقه‌اش می‌گوید که موجب شده حس شادابی و زندگی در او شعله‌ور شود. او از غم و حسرتی که قبل از آشنایی با معشوق داشت، سخن می‌گوید و اینکه عشق او باعث تخریب آن غم‌ها شده است. همچنین، نظرات دیگران که می‌خواهند او را تسکین دهند، تنها باعث افزایش اضطراب او می‌شود. در نهایت، شاعر به حالتی می‌رسد که در جستجوی معشوقه‌اش حتی در جاهای مختلف نمی‌تواند از او دور شود و این عشق چنان او را مشغول کرده که در دلش آتشی برپاست.
افروخت رنگت از می و دلها کباب شدروی تو ماه بود، کنون آفتاب شد
هوش مصنوعی: رنگ صورت تو از شراب سرخ و شاداب شده و دلها در آتش عشق تو میسوزند. روزی چهرهات مانند ماه بود، اما اکنون به روشنی و درخشش آفتاب رسیدهای.
گفتم: بدور عشق تو سازم سرای عیشغم خانه ای، که داشتم، آن هم خراب شد
هوش مصنوعی: گفتم برای عشق تو زندگی شادی بخشم، اما خانهام که پر از غم بود، آن هم ویران شد.
این آه گرم بی سببی نیست دم بدمیا سینه سوخت، یا دل سوزان کباب شد
هوش مصنوعی: این ناله و آه که بیدلیل نیست، هر لحظه یا سینهام به آتش میسوزد، یا دلام مثل کباب در حال سوختن است.
ناصح زبان گشاد که: تسکین دهد مرانام تو برد و موجب صد اضطراب شد
هوش مصنوعی: ای نصیحتگر، چرا زبانت را باز کردی؟ نام تو آرامشبخش من است، اما شنیدن آن باعث تشویش و نگرانیام شده است.
خوناب دیده این همه دانی که از کجاست؟خونی که بود، در دل غمدیده، آب شد
هوش مصنوعی: چشمانم از باران اشک پر شده و میپرسم که این اشکها از کجا آمدهاند؟ آن دلی که غم گرفته بود، حالا آن اشکها تبدیل به آب شدهاند و جاری شدهاند.
هر جا که هست روی تو، در پیش چشم ماستکس در میان ما نتواند حجاب شد
هوش مصنوعی: هر کجا که زیبایی تو باشد، در نظر ماست و هیچ کس نمی‌تواند مانع دیدن تو شود.
فارغ نشسته بود هلالی بکوی زهدناگه لب تو دید و خراب شراب شد
هوش مصنوعی: هلالی در حال استراحت بود که ناگهان لبهای تو را دید و به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و دلبستهٔ عشق و شوق شراب شد.