شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر غم و اندوه دل شاعر است که به معشوق خود اشاره می‌کند. شاعر هشدار می‌دهد که اگر به عشق ورزیدن به بتان (معشوقان) ادامه دهد، به زودی دچار رنج و عذاب خواهد شد. او به بی‌وفایی اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به او جفا نکند تا شرمساری ایجاد نشود. در نهایت، شاعر می‌گوید که بهتر است از غم و اندیشه‌های دنیوی دوری کند، زیرا غم‌های زندگی بار سنگینی بر دوش او خواهد گذاشت و به سرنوشت ناخوشی دچار خواهد شد. او همچنین به خاطر غیبت محبوبش، از انتظار طعمه‌ای به نام عشق درآید و دچار حسرت نشود.
غم بتان مخور، ای دل، که زار خواهی شداگر عزیز جهانی، تو خوار خواهی شد
هوش مصنوعی: ای دل، غم عاشقان را نخور، زیرا اگر به محبوب جهانی دل ببندی، خود را بیارزش و خوار خواهی یافت.
اگر چو من هوس زلف یار خواهی کردز عاشقان سیه روزگار خواهی شد
هوش مصنوعی: اگر بخواهی همانند من به دنبال زیبایی و دلربایی معشوق بروی، باید بدان که همانند عاشقان دیگر در این مسیر با درد و رنج زیادی روبرو خواهی شد.
تو از طریقه یاری همیشه فارغ و مننشسته ام بامیدی که یار خواهی شد
هوش مصنوعی: تو همیشه از کمک و پشتیبانی بینیازی، اما من با امید نشستهام که روزی یار من خواهی شد.
چو در وفای توام، بر دلم جفا مپسندکه پیش اهل وفا شرمسار خواهی شد
هوش مصنوعی: زمانی که من در وفای تو هستم، دل من را آزار نده؛ زیرا در آن صورت در برابر وفاداران شرمنده خواهی شد.
کنون بحسن تو کس نیست از هزار یکیتو خود هنوز یکی از هزار خواهی شد
هوش مصنوعی: اکنون به زیبایی تو کسی نیست؛ از میان هزاران نفر، تو هنوز یکی هستی و اگر بخواهی، میتوانی به بهترین شکل در میان آن هزار نفر قرار بگیری.
ز فکر کار جهان بار غم بسینه منهوگرنه در سر این کار و بار خواهی شد
هوش مصنوعی: نگران امور دنیا و مشکلات آن نباش، چون اگر این نگرانی را به دل راه بدهی، خودت هم دردسرهای بیشتری خواهی داشت.
هلالی، از پی آن شهسوار تند مروکه نارسیده بگردش غبار خواهی شد
هوش مصنوعی: به کسی که بیدقت و سریع به دنبال یک قهرمان میدود، هشدار داده میشود که اگر با عجله و بدون دقت عمل کند، ممکن است به سرنوشت بدی دچار شود و در مسیرش با مشکلات مواجه شود.