شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر به حرکات معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی عرق او در راه عشق می‌چکد و هر قدمی که برمی‌دارد، آب حیات را به نمایش می‌گذارد. او همچنین lament می‌کند که بخشی از زندگی در تاریکی می‌بخشد و با حسرت به این می‌نگرد که باده ناب از سیه‌دلان می‌نوشد. شاعر از تلخی اشک‌هایی یاد می‌کند که از چشمانش می‌ریزد و این اشک‌ها همچون سرشک عارفان در عرفات است. به‌طور کلی، شعر به تأثیر عمیق عشق و غم ناشی از آن می‌پردازد.
نیست عرق، که در رهت از حرکات می‌چکدهر قدمی، که می‌نهی، آب حیات می‌چکد
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و محبت تو، من هر لحظه با زحمات و تلاشهایم، زندگی و حیات را به جلو میبرم. هر قدمی که برمیدارم، نشان از شور و شوق من در این مسیر است و همچون قطرات آب حیات، انرژی و جان تازهای به من میدهد.
چند به هر سیه دلی باده ناب می‌کشی؟حیف! که آب زندگی در ظلمات می‌چکد
هوش مصنوعی: چند نفر از کسانی که دلشان کبود و تاریک است را با شراب خالص سیراب میکنی؟ افسوس که آب حیات، در تاریکیها و مشکلات زندگی می‌چکد و از بین میرود.
بس که لب تو چاشنی ریخته در مذاق جانگریه تلخ گر کنم آب نبات می‌چکد
هوش مصنوعی: لبهای تو آنقدر شیرینی دارند که حتی اگر بخواهم با گریهی تلخ خودم را تسکین دهم، طعم شیرین آن مانند آبنبات در دهانم جاری میشود.
اشک هلالی از مژه، گرد حریم آن حرمهمچو سرشک عارفان، در عرفات می‌چکد
هوش مصنوعی: اشکهای هلالی از چشمان او، بر دور مکان مقدس همچون قطرات اشک عارفان، در روز عرفه فرو می‌چکد.