شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره عشق و زیبایی است. شاعر از دلشکستگی و غم‌های ناشی از جدایی صحبت می‌کند و به یاد جوانی و عشق می‌افتد. او به زیبایی‌های نوبهار اشاره می‌کند و از زوال آن در پاییز غمگین است. در عین حال، از امید به عشق و زندگی جدید نیز سخن می‌گوید و می‌خواهد از مشقات زندگی رهایی یابد. مجموعاً شعر حسرت، زیبایی و امید را به تصویر میکشد.
دلم، پیش لبت، با جان شیرین در فغان آمدخدا را، چاره دل کن، که این مسکین بجان آمد
هوش مصنوعی: دل من از غم و ناراحتی در کنار لبهای تو ناله می‌کند. ای خدا، به فریادم برس و چارهای برای دل بیچارهام بیندیش، زیرا این وضعیت برای من طاقتفرسا شده است.
بیا، ای سرو، گلزار جوانی را غنیمت دانکه خواهد نوبهار حسن را روزی خزان آمد
هوش مصنوعی: بیا ای سرو، از زیبایی‌های جوانی بهره ببر زیرا روزی فصل زیبایی به پایان میرسد و خزان خواهد آمد.
ببزم دیگران، دامن کشان، تا کی توان رفتن؟بسوی عاشقان هم گاه گاهی میتوان آمد
هوش مصنوعی: وقت آن رسیده که دیگران را رها کنم و به سوی عاشقان بیایم. اما آیا میتوانم همچنان به راه خود ادامه دهم؟ گاهی اوقات باید به سادگی به سوی عشق و محبت گام بردارم.
حیاتی یافتم از وعده قتلش، بحمد الله!که ما را هر چه در دل بود او را بر زبان آمد
هوش مصنوعی: من از تهدید به کشته شدن او به نوعی زندگی جدیدی پیدا کردم و خدا را شکر میکنم که احساسات و رازهای دل ما بالاخره بر زبان آمد.
سر زلفت ز بالا بر زمین افتاد و خوشحالمکه بهر خاکساران آیتی از آسمان آمد
هوش مصنوعی: موهای زیبای تو از بالا بر زمین افتاد و من خوشحالم که برای انسانهای خاکی نشانهای از آسمان فرستاده شد.
ملولم از غم دوران، سبک دوشی کن، ای ساقیببر این کوه محنت را، که بر دلها گران آمد
هوش مصنوعی: از غم و اندوه ای که در زندگی دارم، خسته و دلزدهام. ای ساقی، لطفاً مرا سبکبار کن و این بار سنگین درد و رنج را از دوش من بردار، چرا که بر دلها بسیار سنگینی می‌کند.
کمند زلف لیلی میکشد از ذوق مجنون راکه از شهر عدم بیخود بصحرای جهان آمد
هوش مصنوعی: زلفهای لیلی مانند کمندی میباشند که مجنون را به سوی خود میکشاند. او از دنیای عدم و نا آگاهی به صحرا و دنیای واقعی آمده و تحت تأثیر عشق قرار گرفته است.
بامیدی که در پای سگانت جان برافشاندهلالی، نقد جان در آستین، بر آستان آمد
هوش مصنوعی: با آرزوی اینکه جانم را مثل قمر در دستان تو بگذارم، با دل و جان آماده به درگاه آمدهام.