شمارهٔ ۱۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عشق خود سخن می‌گوید و احساسات عمیقش را توصیف می‌کند. او بیان می‌کند که اگر قصابی خنجرش را بر گلوی او بگذارد، سرش را به زمین می‌گذارد تا عشقش را ببیند. شاعر به مضامین کشته شدن به خاطر عشق و فراق اشاره می‌کند و جویای گوشه‌ای برای سخن گفتن با یار می‌شود. حسرت و اندوهی عمیق از غم فراق را در اشعارش می‌نوازد و به زیبایی و بوی دل‌انگیز یار اشاره می‌کند. او در نهایت بر این نکته تأکید دارد که هر گونه درمانی برای رنج عشقش بی‌اثر است و عشق او را همچنان به جستجوی محبوبش می‌کشاند.
هر گه آن قصاب خنجر بر گلوی من نهدمینهم سر بر زمین تا پا بروی من نهد
هوش مصنوعی: هر بار که آن قصاب خنجرش را بر گلوی من می‌گذارد، من سرم را بر زمین میگذارم تا پا بر روی من بگذارد.
آنکه هر سو کشته ای سر مینهد بر پای اوکشته آنم که روزی پا بسوی من نهد
هوش مصنوعی: کسی که در هر سمت کشتهای به یاد اوست، من نیز همان کسی هستم که روزی به سوی او قدم گذاشتهام.
خوی او تندست با من، گو: رقیب سنگدلتا برآرد تیغ و پیش تند خوی من نهد
هوش مصنوعی: اخلاق او با من بسیار تند و سخت است، بگو که رقیب سنگدل وقتی تیغ خود را بیرون میآورد، در برابر خشم شدید من قرار میگیرد.
رازها در سینه دارم، گوشه ای خواهم که: یارساعتی گوش رضا بر گفتگوی من نهد
هوش مصنوعی: من در دل خود رازهایی دارم و آرزو دارم مکانی پیدا کنم که محبوبم کمی وقتش را صرف شنیدن درد دلها و گفت و گوهای من کند.
دفع سودای سر زلف تو نتواند حکیمگر دو صد زنجیر بر هر تار موی من نهد
هوش مصنوعی: فردی که به عشق و جذابیت سر زلف تو دچار شده، حتی اگر حکیم و دانا باشد، نمیتواند از این احساس رها شود. او نمیتواند از این عشق آزاد شود، حتی اگر صد زنجیر هم بر هر تار موی او بگذارد.
گرد غم را گر بآب دیده بنشانم دمیباز برخیزد، قدم در جستجوی من نهد
هوش مصنوعی: اگر گرد غم را با اشکهایم برطرف کنم، باز هم به سرعت برمیگردد و قدم به جستجوی من می‌گذارد.
بوی مشک آید ز اوراق هلالی سالهاگر دمی پیش غزال مشکبوی من نهد
هوش مصنوعی: بوی خوش مشک از ورقهای کتاب هلالی به مشام میرسد، اگر غزالی که مشکش معروف است، یک لحظه در کنار من بنشیند.