شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از عشقش صحبت می‌کند و به احساسات عمیق و تضادهای درونی خود اشاره دارد. او می‌گوید که اگرچه عشقش دردآور است، اما وقتی در مورد آن با کوه صحبت می‌کند، گویا سنگ‌ها نیز به فریاد می‌آیند. او درک کرده که صبوری بی‌پایه در این زمینه برایش بی‌فایده است و نیز به بی رحمی کسی که دلش را شکست اشاره می‌کند. شاعر به معشوق خود می‌گوید که اگر او به فکر او نیست، باید معذور باشد. همچنین از این نکته می‌گوید که در دنیای عاشقان، هر کس که می‌آید، غم پیش از آنکه برود، شادی را به همراه دارد. در پایان، او به تضاد بین رقیب سنگدل و داستان‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز از خسرو به فرهاد نمی‌رسد.
غمی، کز درد عشقت، بر دل ناشاد می‌آیداگر با کوه گویم، سنگ در فریاد می‌آید
هوش مصنوعی: غم ناشی از عشق تو بر دلم سنگینی می‌کند، اگر این احساس را با کوهها در میان بگذارم، حتی سنگ‌ها هم در واکنش به آن فریاد خواهند زد.
دلم، روزی که طرح عشق می‌انداخت، دانستمکه: گر سازم بنای صبر بی بنیاد می‌آید
هوش مصنوعی: زمانی که عشق را در دل بنا کردم، متوجه شدم که اگر بخواهم صبر بسازم، این ساختار بیاساس و ناپایدار خواهد بود.
نمی‌دانم چه بی‌رحمی‌ست آن سلطان خوبان راکه هرگه داد خواهم بر سر بیداد می‌آید
هوش مصنوعی: نمی‌دانم چه بی‌رحمی‌ست که آن پادشاه نیکوکار هر بار که از ظلم و ستم شکایت میکنم، بیشتر بر دل من سختی میدهد.
رقیبا، گر ترا اندیشه ما نیست معذوریکجا بی‌درد را از دردمندان یاد می‌آید؟
هوش مصنوعی: ای رقیب، اگر تو به فکر ما نیستی، اشکالی ندارد؛ کسی که خود دردی ندارد، چگونه میتواند یاد دردمندان را به خاطر بیاورد؟
طفیل بندگان، من هم قبول افتاده‌ام، گویاکه از هر جانب آواز مبارک باد می‌آید
هوش مصنوعی: من هم به عنوان یک نفر در خدمت بندگان هستم و به نظر میرسد که از هر سو صدای تبریک و خوش آمد گویی به گوش میرسد.
عجب خاک فرحناکست کوی می‌فروشان را!که هرکس می‌رود غمگین، همان دم شاد می‌آید
هوش مصنوعی: کوی می‌فروشان، جایی خوشحالکننده است! هر کسی که به آنجا می‌رود، با دل آزرده می‌رود اما در همان لحظه شاد و خوشحال برمیگردد.
چه نسبت با رقیب سنگدل مسکین هلالی را؟نمی‌آید ز خسرو آنچه از فرهاد می‌آید
هوش مصنوعی: چه ارتباطی بین رقابت با آن معشوق بیرحم و بیپناه است؟ آنچه از خسرو برمیآید، به پای کارهای فرهاد نمی‌رسد.