شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی دل‌نگرانی و ناکامی‌هایی است که شخص در پی وصال محبوبش تجربه می‌کند. شاعر می‌گوید ترک کردن یار چه سودی برای دوستان دارد؟ وقتی وعده‌ی وصال محقق نمی‌شود، انتظار چگونه می‌تواند مایه‌ی امید باشد؟ او به دردهای ناشی از فاصله و جدایی اشاره می‌کند و می‌پرسد که چگونه می‌توان از زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی بهره‌مند شد. شاعر همچنین به مشکلات و محنت‌های ناشی از جدایی و غم از دست دادن دوست اشاره کرده و به بی‌پناهی و بی‌قراری عاشقان می‌پردازد. در نهایت، او به چگونگی و هدف جدایی از محبوب و آثار آن بر عاشق و زحمتکشان می‌نگرد.
ترک یاری کردی، از وصل تو یاران را چه حظ؟دشمن احباب گشتی، دوستداران را چه حظ؟
هوش مصنوعی: تو یاری را رها کردی، حالا دوستانت از وصل تو چه سودی ببرند؟ تو به دشمن دوستان تبدیل شدهای، پس دوستداران تو چه بهرهای خواهند داشت؟
چون ندارد وعده وصل تو امکان وفاغیر داغ انتظار امیدواران را چه حظ؟
هوش مصنوعی: وقتی وعده‌ی دیدار تو امکان تحقق ندارد، برای کسانی که امیدوارانه چشم به راهند، چه فایدهای جز سوز و گداز انتظار وجود دارد؟
چشم من، کز گریه نابیناست، چون بیند رخت؟از تماشای چمن ابر بهاران را چه حظ؟
هوش مصنوعی: چشم من که به خاطر گریان بودنش بینا نیست، چگونه می‌تواند تو را ببیند؟ از دیدن چمن در فصل بهار، چه لذتی می‌تواند ببرد؟
درد بی درمان خوبان چون نمی گیرد قراردردمندان را چه حاصل، بیقراران را چه حظ؟
هوش مصنوعی: دردهایی که خوبان دارند هیچ راه حلی ندارند، پس دردی که ما دچار آن هستیم چه فایدهای دارد؟ بی‌قراری ما به چه دردی میخورد؟
آن سوار از خاک ما تا کی برانگیزد غبار؟از غبار انگیختن، یارب، سواران را چه حظ؟
هوش مصنوعی: آن سوار چه مدت دیگر از خاک سرزمین ما غبار برمیافروزد؟ چه سودی از برانگیختن غبار برای سوارانی که میآیند، وجود دارد؟
میدهد خاک رهش خاصیت آب حیاتور نه زین گرد مذلت خاکساران را چه حظ؟
هوش مصنوعی: خاک راه او خاصیتی شگفت دارد که مانند آب حیات، زندگیبخش و نجاتدهنده است. اما اگر چنین خاصیتی نبود، چه سودی میتوانست از خاکی که متعلق به انسانهای پست و ذلیل است به دست آید؟
یارب از قتل هلالی چیست مقصود بتان؟از هلاک عندلیبان گلعذاران را چه حظ؟
هوش مصنوعی: ای خداوند، هدف بتها از کشتن هلالی چیست؟ چه سود و لذتی از نابودی پرندگان خوش آواز و گلچهرهها دارند؟