شمارهٔ ۲۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های عشق و تاثیری که بر زندگی انسان‌ها می‌گذارد اشاره دارد. شاعر از خوبی‌هایی که در محبوب خود می‌بیند صحبت می‌کند و به مشکلات عشق و احساسات ناشی از آن می‌پردازد. او بیان می‌کند که نتوانسته‌اند به راحتی از عشق جدا شوند و درگیر احساسات عمیق‌تری هستند. همچنین به تلاش برای عشق و عیش و نوش در جمع رندان اشاره می‌کند و در نهایت به مرحله‌ای از زندگی می‌رسد که از خود گذشته و به عشق و زیبایی دست یافته است. این عبارات نشان‌دهنده عشق عمیق و شوق به محبوب است.
هر خوبی‌ای، که از همه خوبان شنیده‌ایمامروز در شمایل خوب تو دیده‌ایم
هوش مصنوعی: هر ویژگی نیکویی که از بهترین افراد شنیده‌ایم، امروز در چهره زیبا و سرشار از خوبی تو مشاهده کردهایم.
مشکل حکایتی‌ست، که از ماجرای عشقحرفی نگفته‌ایم و سخن‌ها شنیده‌ایم
هوش مصنوعی: ما در مورد ماجرای عشق چیزی نگفته‌ایم، اما داستانها و گفتههای زیادی را شنیده‌ایم که به این موضوع مربوط میشود.
ما را به راه عشق تو آرام و خواب نیستاز بی‌خودی‌ست گر نفسی آرمیده‌ایم
هوش مصنوعی: ما در مسیر عشق تو نه آرامش داریم و نه خواب، و اگر لحظهای آسودهایم، به خاطر بیخودی ماست.
هرکس گرفت کام دل از میوه نشاطما خود ز باغ عشق گلی هم نچیده‌ایم
هوش مصنوعی: هر کسی که از خوشی و شادی ما بهرهمند شده، خود ما از باغ عشق هیچ گلی نچیده‌ایم.
رندیم و میْ‌کشیم و همینست کار ماعمری سبوی مجلس رندان کشیده‌ایم
هوش مصنوعی: ما اهل خوشگذرانی و مینوشی هستیم و این شغل و رسالت ما محسوب میشود. سالهاست که در میخانهی رندان، از لیوانهای سرشار از می استفاده کردهایم.
جایی رسیده‌ایم که از خود گذشته‌ایماز خود گذشته‌ایم و به جایی رسیده‌ایم
هوش مصنوعی: به مرحله‌ای رسیده‌ایم که فراتر از خودمان ایستادهایم و از هویت و احساسات شخصیمان عبور کردهایم.
هرگز به جانب مه نو راست ننگریمکز شوق ابرویت چو هلالی خمیده‌ایم
هوش مصنوعی: هرگز به سمت ماه نو نگاه نمیکنیم، زیرا به خاطر عشق به ابروهای تو، همچون هلالی خمیده و نگران شدهایم.