شمارهٔ ۳۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و درد عاشقانه می‌پردازد. شاعر در انتظار محبوب است و از هجران و جدایی رنج می‌برد. او به انتظار آمدن محبوبش نشسته و با این حال می‌داند که سایر بزرگان و شاهان به درویشان توجه نمی‌کنند. در دل او ترس از مرگ یا جدایی وجود دارد و او از گریه و دردهایش سخن می‌گوید. شاعر همچنین به عشق و محنت‌های آن اشاره می‌کند و در پایان، از هلالی (نماد محبوب) می‌خواهد که به سمت کعبه بیاید، اما به او توصیه می‌کند که قدمی از سر بر دارد. این شعر به خوبی احساس تنهایی، انتظار و عشق را منتقل می‌کند.
مسلمانان، مرا جان خواهد آمد از الم بیرونکه می آید هلال ابروی من از خانه کم بیرون
هوش مصنوعی: ای مسلمانان، جان من به خطر افتاده است، زیرا که از زیر فشار و غم بیرون میآید، درست همانطور که هلال ابروی من کمکم از خانهاش بیرون میآید.
بر آن در، انتظاری می برم، با آنکه می دانمکه شاهان بهر درویشان نیایند از حرم بیرون
هوش مصنوعی: در کنار آن در، انتظار میکشم، با اینکه میدانم که قدرتمندان هرگز برای کمک به فقیران از جایشان خارج نمیشوند.
مرا این دم تو خواهی کشت یا هجران دم دیگر؟بهر تقدیر جانم خواهد آمد دم بدم بیرون
هوش مصنوعی: میپرسی آیا در این لحظه مرا میکشی یا در آینده با جدایی جانم را میگیری؟ در هر صورت، هر لحظه جانم به سوی بیرون در حال رفتن است.
ز بهر گریه پنهانی در از اغیار بر بستمولی دیوار داد از جانب همسایه نم بیرون
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانم در دل خودم به طور پنهانی گریه کنم، در را به روی دیگران بستم، اما صدای گریهام از دیوار همسایه به گوش رسید.
نه اشکست این، که موج انگیخت خوناب دل از چشممنه آهست این، که جان از خانه تن زد علم بیرون
هوش مصنوعی: این به این معناست که نه تنها اشک من به خاطر غم و اندوه است که مانند موجی از دل به چشمم سرازیر میشود، و نه تنها صدای آه من است که روح را از بدن بیرون میآورد.
اگر اهل عدم دانند محنت های عشقت راز بیم عاشقی هرگز نیایند از عدم بیرون
هوش مصنوعی: اگر کسانی که در عالم نیستی هستند، از دردها و مشکلات عاشقی تو آگاه شوند، به خاطر ترس از عشق هرگز از عدم خارج نخواهند شد.
هلالی، گر رسی روزی بطرف کعبه کویشقدم از سر کن آنجا و منه دیگر قدم بیرون
هوش مصنوعی: اگر روزی به کعبه رسیدی، باید با تمام وجود به آنجا بروی و دیگر نیازی نیست که عقب برگردی یا از آنجا خارج شوی.