شمارهٔ ۳۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و عشق خود می‌گوید و بیان می‌کند که به دلیل دردش نمی‌تواند احساساتش را با دیگران در میان بگذارد. او آرزو دارد که معشوقش در کنار او بیاید تا بتواند به او وصیت کند و با او صحبت کند. شاعر به عشق و اشتیاقی که نسبت به معشوق خود دارد، اشاره کرده و از عشق‌هایی شبیه به یعقوب و زلیخا سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در غم و تنهایی خود به سر می‌برد، اما در عین حال در جمع دیگران نیز به خاطر عشقش راز و نیازهایی خاص دارد. شاعر در نهایت، به زیبایی‌های شعر و هنر خود اشاره می‌کند و از مقام والای کمالش در شعر و عشق صحبت می‌کند.
ندارم قوت اظهار درد خویشتن با اومرا این درد کشت، آیا که گوید درد من با او؟
هوش مصنوعی: من نمیتوانم دردهایم را به او بگویم، چون هیچ نیرویی برای بیان آن ندارم. این درد مرا به زحمت انداخته است. آیا او میتواند درد من را احساس کند؟
هوس دارم که: آید بر سر بالین من، تا منوصیت را بهانه سازم و گویم سخن با او
هوش مصنوعی: آرزو دارم کسی بر بالین من بیاید تا بتوانم وصیتی کنم و با او صحبت بکنم.
مه من یوسف مصرست و خلقی عاشق رویشچو یعقوب و زلیخا هر طرف صد مرد و زن با او
هوش مصنوعی: ماه من مانند یوسف مصری است و مردم عاشق چهرهاش هستند، مانند یعقوب و زلیخا. در هر سو صدها مرد و زن به خاطر او گرد آمدهاند.
تنم چون رشته ای شد زان قبا گلگون و خوش حالمکه باری می توان گنجید در یک پیرهن با او
هوش مصنوعی: بدن من همچون رشتهایست که از آن لباس زیبا و خوشرنگ درست شده است و من خوشحالم که به خاطر او میتوانم در یک پیراهن با او جمع شوم.
من و کنج غم و روز سیاه و خون دل خوردنکیم، تا می خورم شبها در اطراف چمن با او؟
هوش مصنوعی: من در گوشهای از غم و در روزهای تیره و تار، در حال خون دل خوردن هستم. اما در شبها وقتی کنار چمن هستم، با او مینوشم.
بتن در صحبت خلقم، بجان در خدمت جانانعجایب خلوتی دارم میان انجمن با او
هوش مصنوعی: در جمع دیگران مشغول صحبت هستم، اما در دل، به خاطر محبوبم تجربیات و رازهای عمیقی دارم که فقط در خلوت با او وجود دارد.
هلالی، از کمال شعر، دارد منصب شاهیکه شور خسروست و نازکی های حسن با او
هوش مصنوعی: هلالی به درجهای از زیبایی و کمال در شعر رسیده که مانند یک پادشاه در دنیای شعر به شمار میرود و شور و عشق و لطافتهای زیبایی در اشعارش نمایان شده است.