شمارهٔ ۳۷۳
هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده احساس تنهایی و دل شکستگی شاعر است. او به میخانه اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که پیمانه‌اش پر شود، زیرا به نظر می‌رسد در جستجوی آرامش و خوشی است. او به ناکامی در رسیدن به عقل و خرد اشاره می‌کند که به دیوانگی‌اش منجر شده است. شاعر به زیبایی و جذابیت دنیا و تأثیر آن روی خود نیز اشاره دارد، اما در عین حال از دردها و جدایی‌ها نیز می‌گوید. حسرت به روزهایی که با معشوق در کنار یکدیگر بوده‌اند، در این شعر احساس می‌شود و شاعر همچنان به یاد آن لحظات می‌افتد، حتی در شرایط دشوار و خراب. در نهایت، او به وضعیت کنونی خود در "ویرانی" اشاره می‌کند و به شکلی غم‌انگیز از دیوانگی‌اش سخن می‌گوید.
دوش پیمانه تهی آمدم از می خانهکاشکی! پر شود امروز مرا پیمانه
هوش مصنوعی: شب گذشته با پیمانهای خالی از میخانه بیرون آمدم، کاش امروز پیمانهام پر شود.
بعد مردن اگر از قالب من خشت زنندآیم و باز شوم خشت در می خانه
هوش مصنوعی: بعد از مرگم اگر مرا به شکل خشت شوند، دوباره به زندگی برمیگردم و تبدیل به خشت در میخانه میشوم.
خواستم کین دل سودا زده عاقل گرددوه! که عاقل نشد و ساخت مرا دیوانه
هوش مصنوعی: خواستم که این دل عاشق و پر از آرزو، به حالتی منطقی و عاقلانه درآید، اما افسوس که نه فقط عاقل نشد، بلکه من را به دیوانگی کشاند.
آفتابی و رخت شمع جهان افروزستهمه ذرات جهان گرد سرت پروانه
هوش مصنوعی: تو مانند خورشید هستی و زیباییات نورانیتر از شمعی است که جهان را روشن می‌کند. تمام ذرات جهان به دور تو میچرخند و مانند پروانههایی به گرد تو هستند.
می تپد مرغ دلم بر سر آن دانه دلچه کند؟ خرمن عمرست همین یک دانه
هوش مصنوعی: دل من مانند پرندهای است که بر سر دانهای میتپد و نگران آن است. این دانه، نشانهی شادی و آرزوی من است و عمر من نیز به این یک دانه وابسته است.
آشنایی ز جفاهای تو محرومم ساختای خوش آن روز که بودیم ز هم بیگانه!
هوش مصنوعی: من به خاطر زخمهایی که تو به من زدی، از آشنایی با تو محروم شدم. ای کاش روزی برگردد که ما از هم بیخبر و بیغیرت بودیم!
قصه خویش به احباب چه گویم هر شب؟این شب آن نیست که کوته شود از افسانه
هوش مصنوعی: هر شب که به دوستانم میرسم، نمیدانم چه بگویم. این شب، شبی نیست که حرفهای کوتاه و بیمزهای دربارهاش بزنم.
دوش در کلبه ویران هلالی بودیمحال دیوانه خرابست درین ویرانه
هوش مصنوعی: دیشب در کلبهای خراب و ویران در کنار هم بودیم، اما حالا دیوانگی و حالت خراب است در این ویرانه.