رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این اشعار به این معنی است که اندوه و غم شخص باعث خوشحالی دیگران میشود و بیدینی تو تازگی و شادابی ایمان را به همراه دارد. همچنین، دلهای بیتاب نمیتوانند حتی یک لحظه از وصال تو جدا شوند، چرا که درد و رنج تو، درمانی را طلب میکند.
اندوه تو دلشاد کند هر جان را کفر تو دهد تازگی ای ایمان را
هوش مصنوعی: اندوه تو باعث شادی دل هر کسی میشود و نادرستی تو به ایمان او تازگی میبخشد.
دل راحت وصل تو مبیناد دمیبا درد تو گر طلب کند درمان را
هوش مصنوعی: دل آرامش وصل تو را در یک لحظه نمیتوان درک کرد، در حالی که برای درمان درد تو باید سختیها را تحمل کرد.