رباعی شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به احساسات عمیق و پریشانی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که بدون آن که کسی به او کمک کند، او دچار زحمت و دردسر شده است. همچنین، به بی‌خبری و نارضایتی خود از برخی مسائل اشاره می‌کند و در نهایت، شور و شوقی که به خاطر محبوبش دارد را توصیف می‌کند.
بی آن که به کس رسید زوری از مایا گشت پریشان، دلِ موری از ما
هوش مصنوعی: بدون این که به کسی آسیبی برسانیم یا به هم بریزیم، دل یک مورچۀ ناتوان را آزرده کردهایم.
بی هیچ برآورد به صد رسواییشوریده سر زلف تو، شوری از ما
هوش مصنوعی: بدون هیچ گونه انتظاری و بدون اینکه نگران عواقب آن باشیم، به خاطر زیبایی و جذابیت زلف تو، ما نیز شور و شوقی داریم.