رباعی شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت و جایگاه فردی می‌پردازد که خود را به عنوان جوهر اصلی و عقل کل می‌شناسد. شاعر ادعا می‌کند که دو جهان (دنیا و آخرت) تنها دو جزء از وجود او هستند. او همچنین اشاره می‌کند که همه‌چیز، چه در تمامیت و چه در فراتر از آن، به وجود او وابسته است و او خود را به عنوان روح و جان جهان معرفی می‌کند، نه برعکس.
من آن گهرم که عقل کل کان من استو این هر دو جهان، دو رکن از ارکان من است
هوش مصنوعی: من جواهری هستم که عقل کل از من نشأت میگیرد و این دو جهان، دو بخش از وجود من هستند.
کونین و مکان و ماوراء زنده به اوستمن جان جهانم، نه جهان جان من است
هوش مصنوعی: تمام جهان، اعم از موجودات و فضا، به خاطر او زنده است. من روح و جان جهان هستم و نه اینکه جهان، روح من باشد.