رباعی شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بررسی وجود و ذات خود می‌پردازد. او می‌گوید که چرخ فلک و تمام اتفاقات آن در درون او نهفته است و هویت او نتیجه‌ی ذات کیهانی‌اش است. همچنین او به اهمیت گوش شنوا برای درک اسرار آفرینش در ابتدای زمان و ابدیت اشاره می‌کند و می‌گوید که این اسرار دارای رموزی از حکایات قدیم و جدید هستند که به وجود او مربوط می‌شوند.
چرخ فلکی خرقهٔ نُه توی من استذات ملکی نتیجهٔ خوی من است
هوش مصنوعی: چرخ فلک نماد سرنوشت و گردش زمان است که در درون من به عنوان یک انسان وجود دارد. ذات ملکی به معنی ویژگیهای روحی و وجودی من است که بر پایه این چرخشها شکل میگیرد. در واقع، آنچه من هستم نتیجهٔ تجربیات و احساسات من در این دنیای متحول است.
سّر ازل و ابد که گوش تو شنیدرمزی ز حدیث کهنه و نوی من است
هوش مصنوعی: رازهای نخستین و پایان جهان را که تنها گوش تو آن را شنید، نوعی پیغام از داستانهای قدیمی و جدید من است.