رباعی شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این بیت‌ها از شاعر بزرگ مولاناست و به جستجوی هویت و خودشناسی اشاره دارد. شاعر می‌پرسد که من کیستم و وجود واقعی‌ام چیست. او به عدم وجود خود به جز لباسش اشاره می‌کند و در نهایت به راز وجودی‌اش اشاره می‌کند که در درونش نهفته است. این متن به تعمق در مفهوم «من» و جستجوی واقعیات وجودی اشاره دارد.
من من نی ام، آن کس که منم، گوی که کیست؟خاموش منم، در دهنم گوی که کیست
هوش مصنوعی: من خودم نیستم، آن کسی که من هستم را بگو کیست؟ من ساکت و خاموش هستم، در دهانم بگو کیست؟
سر تا قدمم نیست به جز پیرهنیآن کس که منش پیرهنم، گوی که کیست
هوش مصنوعی: تمام وجود من فقط در یک پیرهن خلاصه شده است. آن کسی که من از او هستم، باید بگوید که این کیست.