رباعی شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که هوس و خواسته‌ها چیزهایی هستند که می‌توان آن‌ها را به دست آورد و رها کرد، اما عزت و احترام یک حالت پایدار و حفظ‌کردنی است که نمی‌توان به سادگی آن را به دست آورد یا رها کرد. به بیان دیگر، عزت به نگهداری و مراقبت نیاز دارد.
گفتم که مگر تخم هوس کاشتنی ستنه نه، غلطم، که جمله بگذاشتنی ست
هوش مصنوعی: گفتم شاید دل مشغولیها و آرزوها مانند تخمی باشد که می‌توان آن را کاشت، اما نه، این فکر اشتباه است؛ زیرا همه این احساسات و آرزوها در نهایت باید از دست بروند و فراموش شوند.
بگذاشتنی ست هر چه در عالم هستالا عزت که آن نگه داشتنی ست
هوش مصنوعی: هر چیزی که در این دنیا وجود دارد قابل کنار گذاشتن است، جز عزت که باید با دقت نگهداری شود.