رباعی شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این ابیات به اهمیت لحظه‌ها و نفس‌ها اشاره شده است. شاعر می‌گوید که این دم (لحظه حال) از نفس ما زاده می‌شود و اگر آن را درک کنی، جاودان می‌مانی. در غیر این صورت، نفس ما هم به طبیعتش ادامه می‌دهد. به عبارت دیگر، آگاهی و درک لحظه‌های حال باعث زنده ماندن و ادامه حیات است.
می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زایدوین دم، دم ماست، گر تو را می‌شاید
هوش مصنوعی: بزن یک نفس، چون این نفس از اوست و این نفس، نفس ماست، اگر تو را شایسته میداند.
گر در یابی، زنده بمانی جاویدور نه دم ماست، هم به ما می‌آید
هوش مصنوعی: اگر بتوانی به حقیقت و واقعیت دست پیدا کنی، همیشه زنده و پایدار خواهی بود؛ در غیر این صورت، عمر ما هم به پایان میرسد و از میان میرود.