رباعی شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالت‌های انسانی و گذر از زندگی می‌پردازد. شاعر به یادآوری می‌آورد که در دنیا ممکن است از دیگران آزرده شویم و این آزردگی را به بی‌خطر بودن آن‌ها نسبت می‌دهد. از طرفی، بر این نکته تأکید می‌کند که باید با هشیاری از زندگی عبور کنیم، چرا که آرامش در نهایت به مرگ می‌انجامد. به عبارتی دیگر، گذر از زندگی با ملاحظات و آگاهی نسبت به واقعیت‌های آن همراه است.
ای از همه آزرده، بی آزار گذروای مست فریب بوده، هشیار گذر
هوش مصنوعی: ای کسی که از همه آزردهای اما خودت بیزیان و بیضرر هستی، ای کسی که در فریب مست شدهای ولی به هوش و آگاه ماندهای.
آرامگه نهنگ مرگ است دهنتبر خوابگه نهنگ، بیدار گذر
هوش مصنوعی: محل استراحت نهنگ دریاست و در آنجا مرگ وجود دارد. وقتی در خواب نهنگ به سر میبری، باید با احتیاط و هوشیاری عبور کنی.