رباعی شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خدا درخواست می‌کند که با کرم و رحمتش به دل شکسته‌اش توجه کند و همچنین از یک شخص محترم می‌خواهد که به حال او، یک درویش، بنگرد. شاعر به خوبی می‌داند که لایق جایگاه بالا نیست، اما از خدا می‌خواهد که به لطف و کرمش نگاه کند و او را مورد نظر قرار دهد.
یا رب ز کرم بر من دل ریش نگروی محتشما، بر من درویش نگر
هوش مصنوعی: ای خداوند مهربان، بر دلی که دردمند و شکستگی دارد، نظر کن. ای بزرگوار، به من که بینوا و بیچیز هستم، توجهی داشته باش.
خود می دانم لایق درگاه نی امبر من منگر، بر کرم خویش نگر
هوش مصنوعی: من خود را لایق حضور درگاه تو نمیدانم، به من نگاه نکن، بلکه به رحمت خودت توجه کن.