رباعی شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از دل خود می‌خواهد که از دشواری‌ها و خطرات زمانه نترسد. او به قلب خود می‌گوید که از تیک‌تیک زمان و مشکلات زندگی نترسد و همچنین اشاره می‌کند که هر لحظه از زندگی ممکن است گذرا باشد و نباید به خوشی‌های موقتی دلخوش کرد یا از ناپایداری‌ها ترسید. در کل، این اشعار به ما یادآوری می‌کند که در برابر چالش‌ها و ناملایمات زندگی، باید استقامت و شجاعت داشته باشیم.
هان ای دل بد زهره ز شمشیر مترسبفشار قدم، ز حملهٔ شیر مترس
هوش مصنوعی: ای دل، از شمشیر و آسیب نترس، قدمت را محکم بردار و از حملهٔ شیر هم نترس.
در ساحت این زمانهٔ عاریتیز اقبال مشو شاد و ز ادبیر مترس
هوش مصنوعی: در این دنیای ناپایدار و موقتی، از خوشحالی بر اثر خوششانسی خود غافل نشو و از سرنوشت نیز نترس.