رباعی شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر به توبیخ انسان‌هایی می‌پردازد که به افسانه‌ها و خرافات بی‌اساس ایمان دارند و از دانش واقعی بی‌بهره‌اند. شاعر می‌گوید که اگر ذهن انسان پر از تصورات بی‌محتوا باشد و از عقل خالی باشد، هیچ بهره‌ای از حقیقت نخواهد برد و تنها دچار فریب و سردرگمی خواهد شد.
ز افسانه گری ای دل دانش نشناسپیوسته قرین شک، ندیم وسواس
هوش مصنوعی: ای دل، از داستانهایی که نمیدانی و دانش واقعی را نمیشناسی دوری کن؛ زیرا همیشه در کنار تردید و وسواس قرار خواهی گرفت.
تا تو تهی از عقل و پر از پنداریفربه نه‌ای، از فریب داری آماس
هوش مصنوعی: تا زمانی که از درک و عقل خالی هستی و فقط پر از خیالهای باطل، نمیتوانی به جایی برسی و فریبها و نیرنگها بر تو غالب خواهند شد.