تناجی
باباافضل کاشانی

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

ای دل چو طربناک نه‌ای، شادان باشجرم تو ز دانش است، رو نادان باش
خواهی نروی ز دست و با خود باشیمانند پری ز آدمیان پنهان باش