رباعی شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق خود سخن میگوید و بیان میکند که معشوقهاش به وضوح حضور داشته اما او از آن بیخبر بوده است. او به دنبال عشق بوده و تلاش کرده به جایی برسد، اما نمیدانسته که خود فاصله و جدایی از عشقش باعث این تفرقه است.
معشوقه عیان بود، نمی دانستمبا ما به میان بود، نمی دانستم
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی واضح و آشکار بود، اما من نمیدانستم که او در میان ما حضور دارد و در نزدیکی ماست.
گفتم به طلب مگر به جایی برسمخود تفرقه آن بود، نمی دانستم
هوش مصنوعی: گفتم شاید با تلاش به هدفی برسم، اما خودِ اختلاف و جدایی همین هدف را از من دور کرده بود و من نمیدانستم.