رباعی شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از تلاش‌های خود برای یافتن جام جم صحبت می‌کند. او می‌گوید که برای این امر، سفرهای زیادی کرده و لحظه‌ای آرام ننشسته است. وقتی از استاد درباره وصف این جام پرسیده، متوجه می‌شود که این جام، نماد دیدن جهان و همچنین معرفتی است که خودش به آن دست یافته است.
در جستن جام جم جهان پیمودمروزی ننشستم و شبی نغنودم
هوش مصنوعی: یک روز من به دنبال یافتن جام جم، که نماد دانش و بینش است، به سفر رفتم و در این راه جهان را پیمودم. در این مدت نه در طول روز استراحت کردم و نه در شب خوابیدم.
ز استاد چو وصف جام جم پرسیدمآن جام جهان نمای جم، من بودم
هوش مصنوعی: وقتی از استاد درباره جام جم که جهانی را به نمایش میگذارد سوال کردم، متوجه شدم که خود من همان جام هستم.