رباعی شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر زودگذری زندگی و دنیا هستند. شاعر می‌گوید که دنیا مانند یک مهمان‌سراست و ما در آن مهمانیم؛ پس نباید اشتباه کنیم و تصور کنیم که در این دنیا ماندگار خواهیم بود. در نهایت، تنها خداوند است که باقی می‌ماند و همه چیز دیگر زوال‌پذیر است.
دنیا چو رباط و ما در او مهمانیمتا ظن نبری که ما در او می‌مانیم
هوش مصنوعی: دنیا مانند یک مهمان‌سراست و ما در آن مهمان هستیم، پس نباید گمان کنی که ما در اینجا ماندگاریم.
در هر دو جهان خدای می‌ماند و بسباقی همه کل من علیها فان‌ایم
هوش مصنوعی: در هر دو جهان تنها خداوند باقی می‌ماند و همهی موجودات دیگر زوالپذیرند و به پایان میرسند.