رباعی شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به خداوند می‌گوید که اگر او او را بخواند، بی‌درنگ اطاعت خواهد کرد. او باور دارد که با بخشش و کرامت خداوند، می‌تواند به اشتباهات خود اعتراف کند و از او طلب آمرزش کند. در واقع، ابیات نشان‌دهنده‌ی رابطه بندگی و رحمت بین انسان و خداوند است.
یا رب چو بخوانی ام، اطعنا گویمفرمان تو را به جان سمعنا گویم
هوش مصنوعی: ای پروردگارا! زمانی که مرا بخوانی، فرمانت را با جان و دل میپذیرم و با تمام وجود به آن گوش میسپارم.
بر من تو به فضل اگر غفرنا گوییمن آیم و ربنا ظلمنا گویم
هوش مصنوعی: اگر تو به من لطف و بخشش کنی و بگویی که من را ببخش، من هم در جواب میگویم که ای پروردگار، ما به خود ظلم کردهایم.